Schrijf mee!
« »

Familie, Liefde

Ouwe handen

28 maart 2011 | 120w | Fabiola | 1 |

Mijn grootmoeder werd in 1905 geboren. Als kind stond ze met een vlaggetje in haar handen op de keizer te wachten. Ze maakte nog net de eeuwwisseling mee. In januari 2000 stierf ze.

Mijn grootmoeder kon zwijgend daar zitten en naar haar handen kijken. “Wat heb ik toch voor ouwe handen!” De dikke blauwe aderen op haar handrug vond ze lelijk. “Die waren er vroeger niet.” Ze leken op rivieren, deze aderen op haar handen, de grote stevige handen van een boerenmeisje. Ik keek er gefascineerd naar.

Al vanaf haar 80e verjaardag zei ze vaak: “Ze zijn me vergeten daar boven, niemand in mijn familie is zo oud geworden.”

Niemand is ooit helemaal vergeten, ik mis haar nog iedere dag.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Fabiola of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »