Ze moet uit bed gehaald worden. Als ze op de stoel zit, zet ik een waskom met warm water voor haar op het roltafeltje. Als ze klaar is met de voorkant, was ik haar rug en benen en verbind de open plekken. Dan moet ze gaan staan zodat ik de rest kan wassen, dat moet snel, ze houdt het maar heel even vol. Ze praat over de modelletjes met anorexia, met medelijden. Weer terug in bed zegt ze: ‘Sorry, ik weet dat het zwaar is voor jullie’. ‘Het is zwaarder voor jou’, zeg ik. ‘Je hoeft je niet te verontschuldigen. Extra kilo’s zijn een buffer en na verkrachting, mishandeling, vernedering en de publieke opinie, heb je die hard gewoon nodig’.


Recente reacties