Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde

Ontwaken

8 mei 2011 | 120w | Peter Pellenaars | 0 |

De paarden galoppeerden weg richting horizon. Snel waren ze achter de laatste heuvel verdwenen. Een waterig zonnetje kwam er voor in de plaats. Enkele stralen schoten onverhoeds tot in mijn ogen en verscheidene tellen zag ik niets meer. Daarna een ontblote bil. Doordat ze het dekbed een stuk had weggewoeld. En omdat daardoor haar toch al minuscule slipje verder tussen de heuvels was verdwenen. Het benam me de adem. Een lichte zwelling kwam opzetten. De wekkerradio gaf aan dat het nog vroeg was. Van buiten klonk het gekwinkeleer van vogels. Welke dag zou het zijn? Ik legde mijn hand op haar heup. Broeierig warm. Bijna gelijktijdig bewogen we naar elkaar toe. Met gesloten ogen begon ik aan een nieuwe droom.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Peter Pellenaars of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »