Schrijf mee!
« »

Liefde, Po√ęzie

Ondanks afstand

19 december 2011 | 120w | Bob de Visser | 0 |

Terwijl mijn ogen luiken,
tuiten lippen een kus.
Gedachten sturen deze
dwarrelend door de zwarte nacht
naar jouw hoofd en rode lippen.

Teder vallen mijn gedachten
in de verte in jouw brein.
Wellicht voel je steels en
vluchtig vlaag langs je lippen.
Even ben ik heel dicht bij je.
Op dat ene moment suprême
denken we liefdevol aan elkaar.

Hoe het zou voelen:
je handen over mijn lichaam;
je vingers door mijn haren;
je borsten tegen mijn rug;
je lippen tegen de mijne;
je billen warm en stevig.

Een streling tintelt mijn wang.
Zo krijg ik mijn kus terug.
Toch zijn we af en toe samen
ondanks afstand; grenzeloos.
Onze liefde is toch zo hopeloos;
de distantie maakt me radeloos.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Bob de Visser of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »