Schrijf mee!
« »

Eten & drinken, Liefde

Klein wild

25 augustus 2011 | 118w | Marcel Wortel | 0 |

Sterf maar bij mij, klein dier. Ik houd je vast en verdoof je met mijn liefde. Pijnloos ontdoe ik je van adem en vacht. Je glanzende spieren, je huid, het tot voor kort nog kloppend hart. Aardbeikleurig bloed. Ik laat niets verloren gaan. Ga maar liggen op je bed van ui en thijm. Het wordt snel aangenaam. Word zacht. Stoof. Sudder.
Buiten is het nat. Jij blij. Je hoeft niet meer door weer en wind. Niet met lege maag in donkere holen, op de vlucht voor dieren met grotere honger. Herinner je het nog, in het veld, hoe je me met dankbare ogen aankeek? Alsof je zei, “verlos mij”. Met plezier, klein dier. Streel mijn tong. Vervul mij.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Marcel Wortel of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »