Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie

Kabouters

27 november 2011 | 120w | Gerben Oebele | 2 |

Wij hadden er vroeger twee slechts. Ze woonden ergens onder in de kelder, achter de kist met aardappelen. Overdag zag ik ze weinig, ze waren erg schuw. Misschien, omdat ik kind was, dat ik er nieuwsgierig naar was, maar mijn ouders moesten er weinig van hebben. “Kom op zeg, hoe oud ben je nou?”, Zei mijn vader dan. Hij vond mij te oud voor dat soort dingen. Sprookjes waren iets voor kleine kinderen. Maar na die ene ochtend in het voorjaar, heb ik pappa er nooit meer over gehoord, ook niet toen ik ouder was, en als ik er tegenwoordig naar vraag houdt hij zich doof. Toch moet hij ze hebben opgeruimd nadat de kat ze had gevangen en doodgebeten.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Gerben Oebele of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

10 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »