Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde

Groeiende neuzen

19 november 2011 | 120w | Hadeke | 1 |

“Natuurlijk ben ik dood. Hier kijk maar.”
P. liet me een overlijdensakte zien. Hij was het slachtoffer geworden van identiteitsfraude.
“Het komt vast door de familie van mijn ex.”
De treinreis van Amsterdam naar Leeuwarden was lang en we hadden genoeg tijd om het één en ander te bespreken. Op ons eindstation aangekomen nodigde ik hem uit om te blijven eten. Hij bleef. Een mooie tijd. Hij deed veel in en om ons huis. Van zijn overlijdensakte kwam hij niet los.
Vorige maand was hij plots weg. Hij heeft alles meegenomen. Pasjes, sieraden, echt alles.
De huur kan ik niet meer betalen en aangifte doen tegen een overledene kan niet.
Heeft ú misschien wat geld en een slaapplaats voor mij?

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »