Froukje mocht haar nieuwe driewieler op het schoolplein uitproberen. Papa zette haar op de fiets en duwde haar in de rug zodat de trappers begonnen te draaien. Daar schrok de kleine van; ze plantte haar voetjes op de grond. ‘Wil niet.’
‘Jawel, dit is leuk.’ Papa zette haar voeten terug op de trappers. ‘Ga maar fietsen.’ Geduldig gaf hij haar een zetje en weer bleef ze staan. ‘Niet!’
Steeds moedigde papa haar aan maar ze wilde niet fietsen. Ten slotte zei hij: ‘Bekijk het maar.’ Haar ouders vertrokken naar huis en de kleine bleef.
Een kwartier later liep mama naar het schoolplein. ‘Moet je nou zien!’ riep ze. Daar fietste Froukje triomfantelijk haar rondjes alsof ze nooit anders had gedaan.


koppig typje
Zeker. En sommige dingen gaan nooit over.
“Wil zelf doen”
Leuk stukje.