“Wat?” Het rijke, met gouden borduurwerk versierde kerstkleed reageert verbolgen als Jochem de doodgewone kurken onderzetter op de tafel plaatst. “Haal die dissonant weg!” “Waarom? Ik mag toch ook kerstfeest vieren?” zegt het kurkje klaaglijk. “Ik ben net zo goed waardevol.” “Jij bent lelijk!” Jochem hoort haar niet, hij neemt […]

Ze schuifelde van de kast naar de eettafel, met een rond rieten ding. ‘Ik weet het niet meer.’ ‘Kom maar mam, dan kunnen we thee drinken. Ik heb net een pot gezet en ik heb Arnhemse meisjes meegenomen. Dat zijn de enige meisjes die je kunt eten. Je hebt het […]

We zijn met z’n vieren en dagelijks worden er maximaal drie van ons gebruikt. Eentje heeft er dus verplicht vrijaf. Helaas is er geen sprake van gelijke kansen. We kunnen schreeuwen wat we willen, ons roepen wordt niet gehoord. Er kleven twee kanten aan het niet aan de beurt zijn. […]

Uit louter geiligheid pakte hij de frikandel en begon er als een volleerde hoer flink aan te zuigen. “Stel je niet zo aan, Harm”, probeerde zijn vrouw nog, maar ze kwam amper boven het geveinsde gekreun van haar man uit. De gehele snackbar viel stil ondertussen. Met grote verbazing zagen […]

‘Jongens, aan tafel. Het eten is zo klaar,’ riep Marina onder aan de trap. Even later kwamen Johnny en Karsten de eetkamer in. ‘Wat heb je klaargemaakt, mam?’ vroeg Karsten. ‘Het ruikt hier heerlijk.’ ‘Nog even geduld, curieuzeneus. Ga maar eerst je handen wassen in de keuken en neem een […]

“Bent u er klaar voor, Wildeman? Gereedschappen bij de hand? Voldoende kruisjes?” “Honderd procent, meneer!” “Dan gaat de tijd … NU in.” Als een ware vakman betegelt Robert Wildeman de muur van een vierkante meter. Hij combineert de tegels vaardig en de bloem verschijnt. Voegen, werkplek opruimen … “Klaar!” “Driehonderdzevenenzeventig […]

Een wat sneu type is het. Mijn zwager bedoel ik. Zwaar onder de plak. Van mijn schoonzus krijg ik jeuk. Hun kinderen zijn knapper, slimmer en leuker dan de onze. Haar huis mooier, groter ook. En haar kerstboom zou in een glossy niet misstaan. Begrijp me goed: dat vindt zij, […]

Mijn schoenen zijn nog rood van het zand, op mijn shirt zit een dubieuze vlek. Met twee koffers en een tas vol souvenirs sta ik op Schiphol, tussen de mensen van wie ik maanden geleden afscheid nam. Ik ben weer thuis, maar zo voelt het niet. Het doet me weinig, […]

Een kamer met uitzicht geeft een fijn gevoel. Kun je dat ook voor je léven boeken? Soms lijkt alles zo grijs en donker dat het onder de dekens nog lichter is. In de buitenwereld word ik begrijpend of luchtig bediend van al dan geen nieuwe inzichten, die ik langs me […]

In het diepste gat van de nacht, wanneer de duisternis niet langer een desolaat zwart vacuüm is, maar gevuld met angst en paranoia, schrik ik wakker en verstijf. Het klamme dekbed plakt aan mijn lijf, mijn borstkas doet pijn, omdat iets mijn hart samenknijpt. Het anders nauwelijks hoorbare tikken van […]

“Met Energie Direct, waarmee kan ik u van dienst zijn?” “Met Maaike Groen, ik wil u melden, dat ik geen klant bij u ben.” “Mag ik even uw klantnummer?” “Néé, ik vertel u juist, dat ik géén klant ben. Ik kreeg een mail, dat ik ben uitgeschreven bij mijn eigen […]

Lief dagboek, Wat moet ik met ouders van een zekere leeftijd? Sinds kort noemde mijn moeder de vrouw van de overkant niet langer ‘getikt’, maar in de ‘overgang’ toen deze op straat in ondergoed de hond uitliet. Terwijl ik gierend van de lach mijn moeder aanstootte: ‘Kijk dat gekke mens […]

Als kleine zelfstandige had hij een harde dobber aan de overheid als tegenpartij. Die zichzelf niet zodanig benoemde natuurlijk. Elk half jaar veranderden die de regels en dan moesten er weer certificaten behaald worden met onbetaalbare audits. Uiteindelijk werden de regels weer herzien, waardoor het circus opnieuw begon. Tijdelijke contracten […]

Ruggelings stortte ik omlaag. Zo ving ik een laatste glimp op van drie kronkelende drakennekken boven de rand van de horst. Aan beide zijden zag ik hoekige rotspunten als in een droom voorbijflitsen. De wereld viel stil. Alles wat restte, was een helse pijn. Wonderlijk genoeg slaagde ik er in […]

Het was het uitzicht waarvoor Bernhard elk jaar terugkwam naar het Gasthof in Zell am Ziller, in oost Tirol. Niet de gastvrije mensen van het hotel, die ervoor zorgden dat hij niets te kort kwam. Tirol stond bekend om haar gastvrijheid. Niet de kamermeisjes die altijd glimlachten en een taal […]