Het montere ventje komt hard aangelopen naar het hek: “Een hond, kijk!’ roept hij enthousiast en zwaait met zijn handje naar Gerda. Gerda is meteen dolenthousiast, een jongetje dat naar haar zwaait, dat gebeurt ook niet iedere dag. Ze springt tegen het hek en kwispelt zodanig dat haar lijf mee […]

Hier sta ik dan. Jos heeft me overgehaald om na vijftien jaar weer eens in te haken. Twee cheerleaders hebben me gesandwicht en ik proost met een smurf. Verschaald bier in Beierse bierpullen: ook hier is het beste wel vanaf. Het zweet loopt in straaltjes van mijn gezicht als we […]

De laatste drie maanden van het afgelopen jaar heb ik het rondje bijna dagelijks gemaakt. Het duurt zo’n drie kwartier, en laat me zien dat ik naar mijn zin woon. Via de dijken langs de Eem loop ik met een grote boog terug via een klein moerasgebied. Ik kan elke […]

“Waarom heet je eigenlijk Herald en niet Harald?” “Tja, dat is best een lang verhaal, ik zal proberen het in het kort uit te leggen. Mijn ouders waren hippies en zochten de nieuwe wereld. Zij keerden de burgermaatschappij de rug toe en gaven zich over aan de vrije liefde. Vrij […]

‘Maak ruimte, voor de koninklijke heraut,’ riep de jongste bediende juist voordat hij zich onzichtbaar maakte tussen de plooien van zijn meesters gewaad. Voordat de heraut zijn belangrijke boodschap had kunnen overbrengen werd hij, met de trompet nog aan zijn mond, aan beide kanten onder de oksels gegrepen en hardhandig […]

Als lijsttrekker van de Herautenpartij heb ik in deze campagnetijd nog weinig van me laten horen. Dat gaat nu veranderen. Ik, neen wij trekken ten strijde met de wapens van het woord en zullen bij de verkiezingen voor een verrassing zorgen. Geen premier Rutte, Buma, Klaver of Pechtold, die jongensdromen […]

Zie nog de krantenkoppen voor me. Beschuldigingen werden geuit. Namen werden genoemd, verdachtmakingen uitgesproken. Uitspraken over een vermeend toedekken werden gedaan. Nu, jaren later, blijkt dat de mensen die er toen bij betrokken waren, alles gedaan hebben wat van hen verwacht mocht worden. Dit na een onderzoek door professionals. Eindconclusie […]

De zon schijnt, de vogels kwetteren en het geluid van de hoeven van de paarden begeleiden mijn gedachten in een kalme cadans. ‘Kom, laten we hier wat eten,’ zegt één van mijn metgezellen. Hij stijgt van zijn spierwitte paard af. De overige drie en ik volgen zijn voorbeeld. ‘Heraut, pak […]

Van mijn vader moest ik peren kopen. ‘Peren van zes jaar oud,’ zei hij, ‘die zijn het lekkerst.’ ‘Hoe weet ik of ze zes jaar oud zijn?’ vroeg ik. Hij gaf me een aanwasboor en legde me uit hoe ik de jaarringen moest tellen. Bij de groenteboer draaide ik de […]

Dikke Patriek krijgt zijn ontslag, en een nieuw optrekje, waar hij zich omringd weet met talrijke, bloedmooie, schaars geklede vrouwen, in posters op de muren, en twee Roemenen, eentje in het bed boven hem, en eentje in het bed onder hem. Ze spelen vaak een potje Yahtzee. Ze zeggen niets […]

Na die eerste afschrikwekkende stilte maandagochtend toen het leven in het land van de Korte Stukjes totaal platgeslagen was, verlamd door wanhoop en met Vraagtekens zo groot als Yahtzeedobbelsteeneieren op het collectieve schrijversgezicht geschreven, begon er toch een voorzichtig Stukje binnen te druppelen in de mondiale Beweging der Woorden die […]

Ik ga altijd voor een volle hut. Ik ben een gezelschapsdier. Tussen de mensen kom ik goed tot leven. Met dieren heb ik dat minder. Hoewel? Onlangs heb ik nog met koeien geknuffeld. Tijdens onze familiedag. Geweldig. Echt aan te raden. Je wordt er rustig van en het werkt stimulerend […]

Heimwee heeft hij: naar de zee, de golven, de zilte geur en het weidse uitzicht. Het verlangen doet lichamelijk pijn; soms zodanig dat die andere pijn wordt overstemd. Vanuit zijn bed kijkt hij naar buiten: een weiland met koeien omringd door bomen en smalle sloten. ‘Kom, drink een beetje bouillon,’ […]

Hij heeft twee mooie kinderen, een villa, geld, tijd voor dure hobby’s, en aanzien, is zelfs ploegbaas in de fabriek. Het maakt hem niet gelukkig. Dikke Patriek kijkt altijd naar het bord van een ander. Daarom is hij ook zo dik, hij ziet nooit wanneer zijn mooie vrouw een tweede […]

‘Gerda, kom je?’ roep ik en ze komt aangeschommeld. Ik doe de voordeur open en we stappen de drukke straat in. Niets deert dit hondje, ze kent haar looprondje uit haar hoofd. Linksaf de Dapperstraat in, ze stopt voor de rijbaan, een tram stuift ons al bellend voorbij. Gerda lijkt […]