De kleren staan me niet aan. Spuuglelijk zijn ze. Ik vraag me trouwens af waarom ik ze nodig heb, nu ik geen lichaam meer heb. De schoenen bevallen me beter, nuttiger vooral, als bescherming tegen de prikkende ondergrond. Ik trek ze aan en ik prop de kleren in het koffertje. […]

Sylvia peddelde zo hard ze kon. Met regelmaat keek ze achterom. Het petje op het water veranderde in een steeds kleiner wordend stipje totdat het uiteindelijk uit het zicht verdween. Ze meerde de kano aan bij VaartWeg. Gerard hielp haar uitstappen. ‘Ik kap ermee. Zeg, heb jij soms een fietser […]

Vijf jaar geleden sloeg de waarheid alle liefde uit mijn ziel. Natuurlijk stelde ik vragen over onverklaarde afwezige momenten en meer. Ik dacht aan alles, behalve aan dat wat ik ontdekte toen hij zijn laptop vergat. Kinderen, door hem als vee verkocht op de markt van het donkere wereldwijde web. […]

Michigan 1993. Mevrouw Fidget Hettinger wordt knettergek van haar drukke kindertjes. Wat ze nodig heeft is een eureka-momentje. Het gefriemel en pengetik van haar twee spruiten houdt maar niet op. Ze pakt de rasp van de keukentafel en zwiert de rasp rond haar vinger. Uit balorigheid. Door de windverplaatsing maakt […]

Een individu kan zichzelf jarenlang voor de gek houden, zelden zie je dat een heel volk zwelgt in zelfbedrog. De Engelsen hebben hier al sedert de Eerste Wereldoorlog last van. Het land zakt af, bedriegt zichzelf met een speciale rol t. o. v. de Verenigte Staten, de Brexit is alleen […]

Een sprookje gereviseerd. Giovanni Francesco Straparola, verdienstelijk geschied- en romanschrijver uit pakweg 1553 is verantwoordelijk voor de eerste geboorte van de gelaarsde kat. Getransporteerd door Docter Who (eigenaar van een tijdmachine) vanuit de Nieuwe Tijd naar onze Eigen Tijd ziet hij tot zijn grote verbazing dat zijn sprookje verkeerd is […]

Charons lange grijze hoofdharen en baard wapperen in de woeste wind, terwijl hij vanaf de boeg met de peddel door het ijzige water van de Styxrivier roeit. De kilte van de onderwereld lijkt hem nauwelijks te deren. Af en toe trekken zijn lichaamsharen als stekels over zijn rimpelige lijf, welke […]

Graaf Pierre du Sailland mist beide benen. Al sinds zijn geboorte. En toch, hij is de meest beroemde quatre-mains pianospeler van het classicisme. Stapeldol op Wolfgang Amadeus Mozart, heeft hij diens Sonate in D majeur anno 2017 tot grote hoogte getild. Eigenlijk heeft Pierre een nog grotere voorliefde voor Fauré’s […]

In de verte stapelen de donderwolken zich op. Ik krijg het steeds benauwder. De benzinetank schijnt leeg te zijn waardoor onze kleine boot weerloos op de steeds hoger wordende golven heen en weer gezwiept wordt. De kinderen en ik zitten kleumend bij elkaar steun te zoeken. Manlief schijnt het hoofd […]

Het leek inderdaad of de peddelsnuitstaartvis wegzwom, maar hij nam een aanloopje om als Micky Jekkers een paringsdans uit te voeren. Want tot nu toe had hij nog weinig bevrediging gekend, de laatste keer nog stelde het niet veel voor. Die van gin doordrenkte honky-tonk-vrouwen waren net een bosje dooie […]

‘Waar ga je heen, jongetje?’ ‘Zuidlaren, meneer.’ ‘In dat speelgoedbootje, met een plastic peddel?’ ‘Ja, meneer.’ ‘Weten je ouders dit wel?’ ‘Jazeker. Ze zeiden nog: “Pas op jongen, soms is de weg recht en dan weer krom. Ze zullen later een liedje over je schrijven.”’ ‘Wacht eens even… Wat is […]

Het zoveelste cruiseschip meert aan aan de monding van Canal Grande in Venetië. Wie heel goed voelt, voelt dat het Dogenpaleis aan het San Marcoplein een heel klein beetje wiebelt. Doodeng. Hoe houdt Venetië stand onder druk van massatoerisme en massabotisme? Ze moeten het verbieden. Aldus Mario Pagaai. Mario behoort […]

Harm is dakloos, al jaren. Hij peddelt heen en weer tussen Amsterdam en Zeeland. In de zomer is hij het liefst op Walcheren. Nu helemaal want Amsterdam wordt tegenwoordig bevolkt door airbenb-gasten die net als Harm geen nagel hebben om aan hun kont te krabben. In de zomer is hij […]

‘Weet je hoelang dat geleden is?’ fluister ik, op van de zenuwen. Natuurlijk weet hij dat niet precies. Ik wel. Ruim 34 jaar. Niet zo gek dus, dat ik nerveus ben. Toch laat ik me niet kennen en worstel me op het apparaat, zet twee voeten op de trappers en […]

In de verte stapelen de donderwolken zich op. Ik krijg het steeds benauwder. De benzinetank schijnt leeg te zijn waardoor onze kleine boot weerloos op de steeds hoger wordende golven heen en weer gezwiept wordt. De kinderen en ik zitten kleumend bij elkaar steun te zoeken. Manlief schijnt het hoofd […]