0
Ooit, zo had ik me voorgenomen, zou ik het afmaken. Niet alleen voor mezelf, maar juist voor hem: mijn vader. Wat was ik trots op hem, dat hij het had gedaan. Tenminste… niet helemaal. Daarom zou ik dat voor hem doen. Hij kon er immers niets aan doen dat hij […]
Familie, Sport
Doorkruist
Column, Mensen
Glazige ogen
Tijdens mijn ochtendwandeling met de hond loop ik langs een bushalte. Er staat een jongedame. Terwijl ik langs haar loop kijkt ze met glazige ogen door me heen. Ze zegt iets, waarvan ik aanneem dat een groet is. Beleefd groet ik terug. Maar ze mompelt onverdroten verder, starend naar iets […]
Maatschappij, Mensen, Natuur
Verlangen
Op de grauwe muur teken ik kruisjes, elke dag één. Negenendertig staan er nu. Er is ruimte genoeg voor vele volgende. Naderende voetstappen, gemorrel aan het slot: een potige kerel met rinkelende sleutels stapt binnen. ‘Even luchten,’ deelt hij kortaf mee. Ik loop hem achterna naar de binnenplaats. Daar staan […]
Liefde
Wil nu
Hoe kras is mijn kruis Hoe vief mijn vitale delen Hoe bestijgbaar mijn venusberg Hoe ontdekbaar mijn liefdesspelonk Wie komt er eens kijken, daar waar de verrassing gevonden kan worden? Wie durft de speurtocht aan naar de verborgen hemel? Zit daar niet met je handen op schoot te niksen, met […]
Maatschappij
Heropvoeding
De donkere gedaante roerde kort door de rode substantie in de emmer, voordat hij met twee halen kruislings de voordeur markeerde. Voor het ochtendgloren werd het nieuwe gebrandmerkte gezin van hun bedden gelicht en afgevoerd naar het heropvoedingskamp. Dit ging nu al weken zo. Er waren gezinnen die ‘uitkijkers’ inhuurden […]
Maatschappij, Mensen
Kruisen dragen
Ik ben je-zus niet. Ik word je martelaar niet. Ik ben je held niet. Ik sleur geen kruisen meer. Dat van mij heb ik in de tuin gezet. Ik denk dat ik er een mooie tafel van ga maken. Ik ben je-zus niet. Ik word je martelaar niet. Ik ben […]
Communicatie
Hand in hand kameraden
14 Mei 2017 Dirk Kuijt schiet met een hatrick de club naar het landskampioenschap. De Feyenoorders, die het hele jaar bovenaan staan, hebben het zó verdiend. Ik was zo zenuwachtig, durfde niet te kijken na het debacle van vorige week. Dan toch om 16.15 uur op mijn smartphone gekeken en […]
Communicatie, Mensen, Poëzie
Lang leve stilte
Hij is mij lief Stomp onder arm Mijn hand Altijd Alle vier de vingers Zijn even lief Mijn hand Echt Duimen heb ik verloren In de zaagfabriek Mijn huis Treurig Mijn vrouw ze klaagt Ja bijna altijd Heel erg Vreselijk Een duim in mond Het hielp niet Een tweede Helaas […]
Column, Cultuur, Liefde
Hand in hand naar Ajax
Hand in hand liep ik met mijn vader. Naar Feyenoord? Nee, op de Middenweg, naar Ajax in de Meer. Ik keek tegen hem op. Letterlijk en figuurlijk. Mijn hand schuurde aan de mouw van zijn oude, groene winterjas. ‘Loop ik niet te hard, maatje?’ vroeg hij keer op keer omdat […]
Liefde, Maatschappij
Aan handen en voeten gebonden(9)
Wouter probeert de opkomende paniek te onderdrukken, mompelt tegen Margreeth: ‘Ik moet even achter iemand aan’ Hij beent zo langzaam mogelijk naar buiten. De auto van Veronique is weg. Hij aarzelt even, pakt dan zijn mobiel en verzendt een tekst die hij eerder schreef: Om wat er niet is. Met […]
Communicatie
(Ont)wijkverhaal (6)
Aadieieie, het is hier die kampong! Zij hebben mij vastgemaakt met riemen! Ik kan zo niet naar mijn kinderen, die moeten toch naar school! Zij moeten mij losmaken, ik moet weg! “Mevrouw Nama Keluarga is met de matras op haar rug, met Zweedse banden en al, de afdeling op komen […]
Communicatie
Wijkverhaal (5)
Zo, de koekjes staan klaar voor mijn eigen kousenjuffrouw. Het is alsof ze mijn eigen dochter is, zo vertrouwd zijn we. Ze neemt altijd de tijd voor me, heeft zelfs de thuishulp voor me geregeld. “De stagiaire vroeg waarom ik juist bij Mevrouw Wachter koffie blijf drinken. Ik heb haar […]
Column, Communicatie, Eten & drinken, Liefde
De handen van mijn moeder
Na bijna vier jaar kan ik haar nog zo missen, mijn moeder. De laatste tijd weer meer dan voorheen, zo lijkt het wel. Aanleidingen genoeg: het overlijden van de moeder van een goede vriendin; dodenherdenking; en nu ook door het woord van de week, hand. Haar hand gaf liefdevolle gebaren, […]
Fictie, Mensen
Stigmata (5)
Het gezicht van zuster Margriet… Hoe ze naar me keek. Hoe ik misschien wel ook op haar leek… Zij was verdomme de enige die haar mond niet open had gedaan tijdens het nonnenbal! Woede raasde door mijn lichaam toen ik mijn verbanden wisselde. Destijds had ‘mijn moeder’ mij ook afgestaan… […]
Fictie, Mensen
Stigmata (4)
Mijn oren jeukten, een biechtmarathon, daar leek het eigenlijk wel veel meer op, een cadeau die ik alleen maar uit beleefdheid aanvaardde. Ze hadden het over goddelijke marsmannetjes, de wonden van Christus, en de kruisen die ze droegen om het afstaan van hun koekoekskinderen… Bijna iedere zuster had wel minstens […]
» Volgende stukjes
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties