Je moet ook nog eens eens een keer nog verliezen, hoor? Ja, ja. Je moet ook nog us een keer…… Toch. Je moet ook nog ‘ns keer nog verliezen hè? Hm hm hm hm (Je moet) Ook nog is een keer… Verliezen hé? Mhaaaaaaaaa. Ik heb toch een terzijde gevonden. […]

De “harde Megxit” is een feit. Geen obligate aanwezigheid meer vereist. De Queen heeft het gefixt. De koninklijke titels mogen Harry en Meghan met een sierlijke armbeweging teruggeven. De 2,8 miljoen pond overheidsgeld, gekregen voor de renovatie van hun woning in Berkshire ook. Geen dotatie meer. Zou dit een minder […]

Juffrouw Ploos van Amstel heette ze, een dame van de etiquette. Jos werd ze genoemd, en dat vond ik nu weer minder adellijk klinken dan haar voornaam voluit: Josine. Haar vriend heette gewoon Jan. Als ze de telefoon opnam, sprak ze haar naam heel snel uit waardoor het klonk als […]

Toen ik mijn ogen weer opendeed, zag ik dat het graf wit betegeld was. ‘Het is een smeerkuil,’ dacht ik, ‘de monteurs kunnen aan de haken naar beneden klauteren.’ Om mij heen kleedde iedereen zich uit.
Even zag ik het gaskamerbeeld. ‘Nu gaan ze douchen,’ dacht ik, maar ik zag geen […]

Vertel niet dat de pijn lijkt uit te stralen Vertel niet dat u de nacht door hebt liggen malen Mevrouw, blijft u toch alstublieft galant! Mevrouw, u werd nu eenmaal om deze tijd ingepland Zorg ervoor dat u geen flauwte krijgt Zorg dat uw temperatuur niet stijgt Klaag niet steeds […]

Blauw papier vinden viel aanvankelijk niet mee, maar in dat speciaalzaakje in die steeg – dat hij toevallig kende omdat z’n stamkroeg ernaast huisde – had hij toch een velletje weten te bemachtigen. Het volgende probleempje was de zilveren pen. De etiquette schreef die nu eenmaal voor en onder de […]

Nadat de tv-show is geëindigd gaat het feest door. Het wordt verplaatst naar “in de nok”. Ook hier kunnen maximaal 200 personen vertoeven. Ze zijn er allemaal en als de kippen bij. Schoenen worden gewisseld of blijven gewoon uit. Regels van fatsoen lijken hier niet te bestaan. Ook dit is […]

Vandaag vind ik naast de krant een blauwe envelop op de mat. Nog te slaperig om er aandacht aan te besteden, zet ik eerst thee en neem alles mee naar de ontbijttafel. Vervolgens lees ik met een half oog de krantenkoppen, terwijl ik de envelop open. Er rollen twee briefjes […]

Het is traditie dat het NFF jaarlijks wordt afgesloten met de gala-avond. De locatie – stadsschouwburg – is zonder meer prachtig. Totaal ongegeneerd loop ik over de rode loper. Het statige gebouw straalt historie uit en van binnen is het ……wat gedateerd. Toch doet het niets af aan de prachtige […]

Tijd is niet meer wat het was. Er heeft een soort devaluatie plaatsgevonden. Het is heel sneaky gegaan. Een jaar is geen jaar meer. Een maand geen maand, enzovoort. Het gaat veel sneller dan vroeger. Ik schat dat het in vijftig jaar twee keer zo snel is gegaan. Dat weet […]

Het zal geen toeval zijn dat juist op Blue Monday naar buiten wordt gebracht dat het Depressiegala van 2017 nagenoeg niets heeft opgebracht. Overheidsgeld van een ton of drie is verdwenen in de zakken van de directeur en managers. De opbrengst van toegangskaarten – vijftig euro per stuk – is […]

Mijn haren druppelen. Ze zijn nog nat van het zwemmen. Het was niet koud, het water. Dat betekent dat ik mij op een warm stukje van de aarde bevind. Plotseling schieten er herinneringen door mijn hoofd; de doffe dreun op mijn hoofd waarna ik opgesloten zat, wekenlang. In de kleine […]

Zaterdagavond, de platen-bonanza in 013 Tilburg. Mijn naam prijkt op de gastenlijst. De leeftijdgenoot is neergestreken in Tilburg waar hij opgroeide. Gekleed zoals verwacht, gympen, spijkerbroek en blouse. Voor de gelegenheid heeft hij zich al wat langer niet geschoren. Sidekick Caroline draagt laarzen die bij een andere beroepsgroep niet zouden […]

Diep onder zijn dekbed slaapt Timo. Hij was moe, Timo speelt na schooltijd met de grote jongens uit de buurt, basketbal. Zijn moeder denkt daar anders over. Vanmiddag heeft mama hem geroepen, ach, hij was net aan de beurt. Razend was hij en Timo ging niet aan tafel, hij is […]

Het is zo’n grote zwarte Mercedes. Zo een waarvan je enkel kunt dromen. Waarde ruim anderhalve ton in euro’s. Samen met een jong meisje loopt hij naar binnen. “Een suite graag.” “Late check-out erbij?” vraag ik. “Ja, zoals altijd”. Het is een terugkerend ritueel. Ik leg twee setjes tandenborstels en […]