Tussen hoge keizervarens vind ik de verknipte resten van de boswachter. Ik verstijf. Mutantkrabben, ook hier! Ik film het lijk en loop behoedzaam terug naar de open plek, waar de zon de manshoge monsters op afstand houdt en ik de politiezeppelin op kan roepen. Het bos is doodstil, alsof al […]

Het klimaatdoel voor 2050 wordt gemist. Hein Verbruggen heeft zijn doel voor de Nederlandse spelen in 2028 gemist. De mensen die zich als doel hebben gesteld om in 2028 daar een gouden olympische medaille te winnen zal het een worst wezen waar de spelen gehouden worden. Of wakker liggen van […]

Mijn hele leven woon ik in Dystopia. Eigenlijk was ik vanaf mijn geboorte gedoemd daar te worden opgesloten, toen bleek dat ik niet chocoladebruin was, maar gebroken wit. De zwarten hebben grijze cellen voor ons gebouwd, gevangenissen waar we mogen rusten na iedere zware dag hard werken. We worden gevoed […]

Het was niet Herbert die zijn schoonbroer rapporteerde aan de Staat als een nietsnut en een profiteur. Het was zijn schoonbroer die Herbert aangaf als iemand die nietsnutten en profiteurs, bijgevolg illegalen, onderdak en hulp aanbood. Inmiddels nam hij de voorzorg om zelf uit het appartement te verdwijnen. Herberts vrouw […]

Wie de marges kent van armoede mag ze zeggen hoe armoedig kan je zijn hoe behoeftig aan onzichtbaarheid dat mensen zich verstoppen in mijn postvak in een trein aan spamtreiterijen met identiek foutgespeld gebral onondertekend met de eigen naam ik hoef die mensen niet te spreken en woordloos maken van […]

Ik word wakker van de wekker van Germanus en voel meteen weer die vreselijke zwaarte over mijn lichaam komen. Een plotselinge misselijkheid doet me uit mijn bed springen en ik hang nog net op tijd boven de toiletpot, alwaar ik de avondmaaltijd van de vorige dag loos. Vandaag gaat het […]

‘Is er nog een ontkomen aan?’ vroeg de secretaris-generaal van de VN. ‘Kunnen we tijdig maatregelen nemen?’ ‘Nee, helaas, tegen de gevolgen van een uitdovende zon zijn we niet opgewassen,’ antwoordde de fysicus. ‘Hoeveel tijd hebben we nog?’ ‘Volgens onze berekeningen zo’n vijf miljard jaar. Dat klinkt misschien lang, maar […]

Vlak voordat hij met zijn fiets op de vrouw van rond de zestig knalde, had hij haar herkend. Zolang hij hier woonde, zwierf en schuifelde ze al door de stad. Omdat ze soms liep te schreeuwen, had ze hem altijd een beetje angst ingeboezemd. Wat ze precies riep kon hij […]

“Mam, wat zijn onderzoekers?” “Dat zijn mensen die dingen willen weten en die doen dan onderzoek.” “Waaronder zoeken ze dan?” “Dat ligt er aan wat ze zoeken.” “Zijn ze dan iets kwijt?” “Nee, ze zijn niks kwijt. Ze zoeken naar dingen waarvan ze niet zeker weten of ze wel bestaan, […]

‘Aha, een stukje schrijven over dyslexie, daar weet ik alles van,’ riep hij en ramde op het toetsenbord. Het vaasje herfstbloemen op zijn desk trilde naar de rand en kukelde met een knal op de tegelvloer. Zijn tienerdochter zag het gebeuren, maar was te laat om de najaarspracht van de […]

Eenzaamheid is een sluipmoordenaar. Bijna ongemerkt vereenzaam je langzaam richting het graf. Vreselijke mensenmassa’s waarin je jezelf zo verrotte alleen voelt zoek je steeds minder op, er vereenzaamt namelijk niets meer als een groep gelijkgestemde zielen. Elke gelijkgestemde ziel sluit er automatisch eentje uit. Hard op zoek naar enige vorm […]

Op een kruising ontmoet ik de familie Raaf: vader, moeder en zes kinderen. Vader Raaf is zeker veertig centimeter hoog en heeft gitzwarte kraaloogjes, waarmee hij mij indringend aankijkt. Hij loopt op mij af: “Waar kunnen we hier een hapje eten?” Nog voor ik antwoord kan geven krast moeder Raaf: […]

Doordringend rinkelt de deurbel net iets te lang. Zenuwachtig kijk ik mijn vrouw aan, Marieke geeft schouderophalend aan dat zij niemand verwacht. Het tweekoppige silhouet van mannen met hoeden werpt een dreigende schaduw de hal in. Ik open de voordeur en word onmiddellijk overrompeld door twee vredebewaarders: “U bent gearresteerd […]

Voorzichtig, omzichtig, bevingerde ze het stukje fluwelen papier in haar jaszak en een rilling van genot liep via haar huid langs haar nek naar haar hoofdhuid. Ze haalde haar hand omhoog en rook aan haar vingers, om de vage, oude, stoffige geur van woorden diep te inhaleren. Het beduimelde stukje […]

Veel mensen zeggen dat het in Nederland goed leven is. Ga toch weg, hier wonen is erger dan het leven destijds in Auschwitz. Daar had je tenminste zekerheid dat je de oven in ging. Dood of levend, het maakte de Duitsers destijds niet eens echt uit. Nee, dan hier. Hier […]