Dreigende grijze wolken trekken voorbij stof daalt langzaam terug naar de aarde bezieling heeft hier geen waarde levende vloed veranderd in eb van het dodengetij. Om besmettelijke ziektes te voorkomen delven we massagraven voor doden die gesneuveld zijn voor hun goden naamloos onder geschoffeld, hun laatste eer ontnomen. Niemand neemt […]

Schrijven is schrappen: in gedichten herschrijf ik mijn leven. Ik schrap en schaaf en neem de beitel in de hand. Hier nog een hoekje, daar nog even met schuurpapier over heen. In een spiegel bekijk ik het resultaat en realiseer me dat er nog meer weg kan. Spugend boven de […]

Ik verlang naar een man, naast me op de bank, tussen de lakens en vooral tussen mijn benen. Het begon allemaal toen de Radicale Vrouwen Beweging het wereldwijd voor elkaar kreeg dat vrouwen topposities gingen bekleden. Sindsdien is het afgelopen met oorlog, honger en armoede. “Zonder mannen is de wereld […]

“Vergadering”, roept Esther via de intercom. Eva, Adam, Nathan en David druppelen de keuken in. Uit haar ooghoek kijkt Esther naar haar door de pijnlijke ziekte uitgemergelde moeder. “Mam… we moeten het hebben over je begrafenis. We hebben problemen met je laatste wens”. “Ikke niet hoor, Oma Eva wil bij […]

Evert is verkeersleider op Schiphol. Hij kan hoog in de toren uitkijken over de landingsbanen. Een schitterend uitzicht. Evert moet de sleepwagens, die vliegtuigen verslepen, instrueren en begeleiden. Opletten dat er geen ongelukken gebeuren. Dat er niet te hard geremd wordt als er nog passagiers in het vliegtuig zitten. Dat […]

Welhaast spinnend van genoegen leest hij het nog eens. Ja hoor, echt waar! Verificatie van de Centrale Commissie: vergunning om te doden naar goeddunken. Hij heeft zojuist onbeperkte macht gekregen over leven en dood, zoals alle burgemeesters. Burgemeesters met een grote B. Beter gezegd “god”. Eindelijk kan hij zich legaal […]

“Pap, moet ik nog lang fietsen?” “Niet zo heel lang meer knul, mama zal het eten wel bijna klaar hebben.” “Pap, waarom hoeft Els nooit te fietsen?” “Die moet later ook fietsen, maar nu is ze nog te klein en kan moeilijk bij de trappers.” “Waarom fiets jij nooit meer […]

De overkoepelde stad schitterde als een Kerstboom vol felgekleurde lichten. De torengebouwen rezen majestueus op. Neonreclames lichtten op in de avondlucht en verspreidden een sfeer van commerciele gezelligheid. Zijn keel was dichtgeschroefd omdat het de eerste keer was sinds vele jaren dat hij een stad vond. Hij had lang alleen […]

Het thema dystopie verstopt mijn brein. Roept “stop!” in mijn zorgvuldig opgebouwde denkraam. Verstoord mijn vibraties. Ik moet! Niet meer “ik wil, ik zal, ooit…”. Het moet! Nu! Dit is zwaar kwellend en bijkans onleefbaar. Een vurige dwingende hel. Beelden, woorden, zinnen, mensen en gesprekken vertroebelen mijn blik op de […]

De wereld is niet vergaan op 21 december 2012. De Maya-movement kroop op kerstavond beteuterd uit haar bunker. ‘We gaan thuis kerst vieren,’ mopperden de volgelingen. Alleen goeroe Maya bleef. Plotseling verscheen er een engel naast haar bed. ‘God heeft jou uitverkoren als Messias,’ sprak hij verheven, ‘de aarde vergaat […]

Zittend voor de spiegel keek hij naar zichzelf. Nog een paar dagen en dan was het weer zover. Zaterdag eerst de landelijke intocht in Roermond en dan een race tegen de klok om in alle dorpen en steden ingehaald te worden. Te paard, te voet, in een koets of op […]

Ik moet naar de huisarts van de huisarts. COPD testje. Zenuwen gieren door mijn keel. Wat als ik het heb. Wil ik het wel weten? Misschien ben ik wel dood voor ik er last van krijg? Wat gaan ze doen als ik COPD heb. Word ik dan patiënt? Krijg ik […]

Op naar de dumpstore vanochtend vroeg, om in alle haast een prachtig tweedehands generaalsuniform op de kop te tikken. De verkoper deed er meteen een paar nep medailles bij, komt goed over bij de vrouwen: macht en geweld schijnen te scoren. En nu? Nu zit ik al de hele ochtend […]

Alec en Janet besluiten dat ze kinderen willen. De jongste persoon die ze kennen is vierhonderd jaar. Eeuwenlang plantte de mensheid zich niet meer voort. Want de mens was onsterfelijk geworden. Immuun gemaakt voor ziekten, veroudering en slijtage. Men leeft in zichzelf voort, niet meer in zijn nageslacht. Eeuwigheid maakt […]

“Bliep … bliep”, mijn ogen gaan open, even ben ik gedesoriënteerd, mijn geest zoekt naar houvast. Sarah, de computer, heeft me uit stasis gewekt. Honderd jaar is voorbij en ik heb hooggespannen verwachtingen, maar toch gun ik mezelf maar één dag. Sarah vraagt vriendelijk: “Goedemorgen John, ik heb een documentaire […]