0
jij oude boom in de avondzon zo mooi betoverend en grillig weet je wel hoe wonderschoon je takken afsteken tegen de ondergaande zon weet je wel hoe je ons verblijd met jonge blaadjes net uit de knop in het voorjaar zo helder groen in de zomer met je schaduwkleed in […]
Familie, Liefde, Mensen, Poëzie
Oude boom
Communicatie
Heks
Een heks? Haha, het zal mijn leuke punthoed wel zijn, die ik tweedehands op de kop tikte. Mag het misschien? Waarom ik een zwarte kat heb? Dat moet je Bella zelf vragen. Op een dag kwam ze binnenlopen en wilde niet meer weg. Die bezem? Nu moet je ophouden. Mijn […]
Familie, Liefde, Mensen
Huil
je probeert zo dapper te zijn ik zie de tranen in je ogen zacht pak ik je hand wil je verdriet voor je dragen je kijkt langs mij heen probeert groot te blijven dan komen de bevrijdende tranen met een gesmoord geluid ik sla mijn arm om je schouder je […]
Familie, Fictie, Mensen
Verloren tijd
Mijn vader werkte bij een boekbinderij en was wat vreemd. Hij ging ervan uit dat zijn enige kind -een zoon- ongeveer negenentachtig jaar zou worden. Bij de geboorte had hij vijfenzestig boekwerken met elk vijfhonderd uitscheurbare pagina’s vanaf zijn werk meegenomen. Op de band waren ze op volgorde genummerd. Iedere […]
Communicatie
Het is lente, winter!
Lieve Winter, Je tijd zit er bijna op. Nog een paar dagen te gaan en je plaats wordt ingenomen door Lente. Je kunt eindelijk gaan genieten van een welverdiende zomerslaap. Maar waarom probeer je je er zo krampachtig tegen te verzetten? Je hebt inmiddels lang genoeg geheerst. Je hebt ons […]
Column
Het land van Guido
Ik heb vanmorgen niet naar de Formule 1 race gekeken. Want Guido doet mee: ik wilde een depressie voorkomen. Guido van der Garde, racend in zijn staafmixer, stijf van de zenuwen, stijf achteraan en als nummer laatste over de finish. Met een goed gevoel nog wel: ‘Blij dat ik de […]
Column, Liefde, Mensen
Puur mens
vandaag geen controle geen uiterlijk vertoon geen goedkoop verschuilen “achter” maar de naakte waarheid gewoon, zoals je bent laat je teder licht schijnen langs rimpels plooien lijnen sta daar puur als mens zonder schoenen zonder kant met lege handen en toch bereid om alles te delen oog in oog met […]
Familie, Liefde
Braaf
Mijn handen glijden door je vacht, je adem gaat steeds langzamer. De dierenarts zit op haar knieen naast je kussen en drukt de laatste roze vloeistof in je ader. Je kijkt omhoog, je ogen rustig. Ik aai je nog eenmaal over je kop. “Braaf knul, braaf, ga maar slapen, het […]
Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen
Los laten
Eindelijk vrij! Veel te lang zit ik al vast op deze plek van onvermogen. Geen doel, geen gevoel. Dat is niks. Ik zal blij zijn als dit allemaal voorbij is. Zometeen ga ik naar huis toe. Hopelijk is mijn vis niet dood. Ik heb hem al die tijd geen water […]
Communicatie
traag dagboek
Elke dag zet hij een streepje, een teken aan de wand. Iedere dag één stapje verder op potlooddikte afstand. Traag voltrekt zich een spoor van van zwart op wit. Vele gedachten geleden was hij begonnen in een hoek. Nu na tweehonderd en veertig lijnen op een wand is het spoor net negentig graden […]
Communicatie
Dyslexie
Dit stukje vond ik in een dagboek uit 1987! “Dit heeft mij goed gedaan en ik kon toen rustig met m’n gedichten aan de gang gaan, waar ik nu iets serieus mee wil doen. Ik heb ze namelijk uitgezogd en schrijf nu de gedichten die niet aan een bepaald iemand […]
Fictie, Mensen, Natuur
Honger (1)
Na vele ontberingen bereikte ik de drakenklip. Weken later zag ik een stipje aan de horizon uitgroeien tot een groengeschubd monster, dat voor mij op de klip landde. ‘Sterveling,’ siste Chalyssa, ‘weet je niet dat ik van mensenvlees houd? Je hebt geluk dat ik niet hongerig ben.’ ‘Daar hoopte ik […]
Fictie, Liefde, Mensen
Omslag
Door de brievenbus valt een pakje. Ik raap het op. Het adres van de afzender herken ik direct. Eenendertig jaar geleden woonde ik daar met haar. Ik was gelukkig. Eerst zet ik koffie. Pas als ik een kop heb ingeschonken ga ik aan tafel zitten en open het poststuk. Onder […]
Communicatie
Alsjeblieft
Wanneer je dit leest, zal je snappen waarom ik het heb gedaan. Waarom ik zo niet verder kon. Ik snap dat je boos op me zult zijn, verdrietig ook misschien. Lees dus alsjeblieft alle verhalen die vóór dit laatste teken van leven in dit dagboek staan. Voel je niet schuldig. […]
Communicatie
Blad voor de mond
Ik heb overwogen een eind er aan te maken, maar ik kan het niet. Er zijn best veel mensen die vinden dat ik het wel moet doen. Het zij zo. Waarom ik het niet doe? Er is iets in mij wat mij er van weerhoudt. Het is kennelijk niet te […]
» Volgende stukjes
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties