In kelders hingen ze rustig te drogen aan touwen en rekken. Worsten, bereid op z’n Gelders. Niet ontsnapt aan hun vermelders, knoestige slagers met vieze bretels. In alle vroegte kwamen ze naar de kwelders, sommigen zelfs Belgers, niet iets internationaals, wat ik hierbij verder verhelder. Vuigbekken zijn het, die slagers, […]

Geen vraag onbeantwoord laten is net zozeer een zucht naar kennis als het onvermogen in onzekerheid te verkeren. Een lagedrukgebied zal altijd lucht aanzuigen uit hogedrukgebieden. Het in balans moeten zijn met de omgeving maakt dat een aanwezige leegte onacceptabel is. Sinds leven uit de zee kroop en zich gewaar […]

De laatste slok koffie. Haar goede kwaliteit. Ook zij werd een prooi van mij mettertijd. Beide vampiers maar voor mij blijft een feit: “Hoe schuldig is je prooi voordat je hem bijt?” Elders heeft ze kleintjes met ijsjes verleid, alleen voor wat bloed en geen zin in een strijd. Niet […]

Zeven uur zeventien in de zonnige vroege ochtend van tien maart tweeduizendveertien. Honderdtwintig woorden verhaal is inmiddels een zware verslaving geworden. Amper tijd om goed uit te plassen loop ik slaapdronken als de wiedeweerga mijn “schrijfpaleis” in om binnen een paar seconden aan de weet te komen wat het nieuwe […]

Als ik mijn fiets bij het kinderdagverblijf stal, gooi ik op één of andere manier twee andere fietsen om. Een trapper komt hard tegen mijn scheenbeen. Ik kan een vloek nog net binnensmonds houden. Snel zet ik de fietsen weer recht en wrijf ik een paar keer over mijn been. […]

Henrikes dwaze gedachten waren voldoende om haar van de rest van de familie te verwijderen. Ze verbleef bij mij en vertrouwde mij haar angst voor de dood toe. Dat, en het vreselijke spookbeeld levend begraven te worden. Toen de tering haar wegnam, werd Henrike verenigd met haar familie. Ik was […]

De politieke partijen doen alles om stemmen te krijgen bij de komende gemeenteraadsverkiezingen. Sybrand Buma was zelfs bereid om bij Paul de Leeuw zijn fietsconditie te tonen. De dames en heren branden van gretigheid om de kiezers te lokken. En dan nog voorspellen de opiniepeilers dat de opkomst wel eens […]

Ken je dat gevoel: je staat te wachten, alleen, niet eenzaam en toch … Mensen denken dat ze jou moeten aanspreken, je staat daar immers in je uppie. Je antwoorden zijn kort, je kijkt regelmatig op je klok. Allemaal hints, maar ze begrijpen ze niet. Je blijft dus knikken, mompelen […]

‘Ik ben er even niet,’ mompel ik. Wat later luister ik mijn voicemail af en wis de boodschap. Ik gooi er een WhatsApp uit: ‘Ik ben elders.’ Prompt krijg ik er eentje terug: ‘Wat bedoel je met elders? Mis ik iets? Is dat dat nieuwe, intieme restaurantje waar je het […]

Jij slaapt boven. Ik slaap op de bank. Als jij opstaat ga ik naar boven. Ik slaap nog een uurtje in bed. We lopen zwijgzaam langs elkaar. We zeggen niets. De spanning schreeuwt het uit. Samen eten voor de buis. Met het bordje op schoot. ‘Ik wil bij je weg.’ […]

De groepsverkrachting, welke de wolk muggen boven de vijver deelachtig werd, viel in goede aarde bij de menselijke roede en eveneens in de gaarde waar de muggen met opengereten kontjes hun huidige penetratiemethodes naarstig, korstig en koortsig evalueerden. Opvattingen over ruw liefdesspel bleken van mug tot mug te verschillen, al […]

En ik me hier maar druk maken om spelfouten en hartjes. Jij maakt je druk om de straatkrant en slapen op kartonnen matjes. Ik wind me op over bonuskaart identiteitsgegevens. Jij redt met blote handen een gewond kind uit een kogelregen. Ik vraag me af waarom vrouwen niet fulltime willen […]

‘Ik boekte gisteren onze vakantie,’ zei Kristina. ‘We gaan dit jaar naar Portugal.’ ‘Wat leuk,’ antwoordde Marina. ‘Ik heb rondgekeken maar heb nog niets gevonden.’ ‘Jullie gaan toch altijd naar Italië?’ ‘Klopt, maar ik ben er op uitgekeken. Ik zei tegen Johnny: dit jaar wil ik iets anders.’ ‘Wat had […]

Alsof ik er niet bij ben, alsof ik niet besta. De koffie is me voorgezet en vriendelijk en beleefd is de suiker erin gedaan. Daarna werd het stil om me heen. Ik zie ze praten met elkaar, in een kring om mij heen. Soms lacht er iemand naar me, om […]

De percolators komen me stilaan de oren uit. Tot meerdere eer en glorie van wie of wat eigenlijk is iedereen in zijn pen gekropen – ikzelf inbegrepen – om in honderdtwintig woorden al dan niet de lof te zingen van het koffie zetten? En dat terwijl buiten de lente kiemt […]