Duizenden seizoenen overschaduwde ik onrechtvaardige rechters, doortrapte getuigen, hulpeloos brandende heksen, gestropte lorejassen, gefolterde zielen en XL-xylolatristen. Duizendjarige eik, zonder jaring! Uit het eeuwige inktzwarte, hoog boven me, naderde al die tijd een uitdijende fonkeling. De inslag creëerde een hemels blauw meertje, op enkele hectometer van mijn wortels. Aan de […]

Ondertussen in het busje waarmee Monica is ontvoerd: “Je beseft ,neem ik aan, wel dat ik je er straks thuis flink van langs ga geven, hé kreng?” “Waarom pas thuis, mag ik er niet bij zijn als je dat mokkel op haar lazer geeft,” vraagt zijn handlanger teleurgesteld. “Ach, je […]

‘ Eén twee drie vier, hoedje van hoedje van, één twee drie vier, hoedje van papier,’ waarna de vrolijke man van in de dertig zingt: ‘Au au au, de hond is blauw.’ Hij herhaalt deze riedel het hele stuk, terwijl hij achter mij loopt. Deze morgen loop ik al om […]

Wekenlang ligt de oproep te wachten. Uiterlijk vandaag moet ik bloed laten prikken. Aanvankelijk negeerde ik die oproep, tot Esina hem vond en erover begon. Zij had mij snel door; ik kan niet tegen injectiespuiten. De lieverd lachte er niet eens om, zei dat zij het wel begreep. Tenslotte wordt […]

Jozef de timmerman was helemaal idolaat van houten beelden. Zijn vrouw, of beter gezegd vriendin, had hij al in tig poses gebeeldhouwd. En toch. Hij wist haar niet echt treffend te raken. Of is het rakend te treffen? Dat vond Maria zelf ook. Ze nam Jozef echter niets kwalijk. Zijn […]

Er zijn mensen die denken in houten beelden. Ze hebben meestal niet zoveel meegemaakt en zijn hun leven lang in hetzelfde dorp blijven wonen. Dan verstar je natuurlijk. Afhankelijk van de buurt waarin deze mensen zijn opgegroeid bestaat hun verbeelding uit eik, berk of beuk. Fineer kan ook. Maar dat […]

“Buenas tardes necesita refuerzo policial urgente” hoort Marinde die achter in het politiebusje gezet is om mee te kijken naar Monica. Zij weet natuurlijk gedetailleerder dan de anderen hoe Monica er uitziet. Het grote nadeel is dat de daders een grote voorsprong hebben omdat Marinde pas aan het einde van […]

Ben ik me toch van de potverdikkeme helemaal vergeten het grote woord te vermelden in mijn vorige stukkie. Uch. Dat komt ik kan het niet goed uitspreken. Heb het door Pipo laten uitspreken. Bij mij komt het er een beetje houterig uit. Zielolatree. Nog nooit ook zo’n boom gezien. Zou […]

Ik ben niet zo van de stenen beelden. Veel te zwaar. Pipo denkt daar anders over. Pipo is boterzacht van karakter en adoreert stenen beelden in alle soorten en maten. Tafels, stoelen, bruidsbedden, ze mogen allemaal van steen zijn. Ik vind dat een beetje van de domme. Het voelt, zit […]

Eén keer sta ik stil en werp een snelle blik op de kale top. De klap die volgt, doet mij van pijn ineenkrimpen. ‘Loop door,’ zegt de wachter kalm. In zijn stem hoor ik het naderende einde. Vanuit een ooghoek zie ik zwarte vlekken rond de heuvel scheren. De schimmen […]

Psycholoog Koos werkt op een PAAZ. Zijn kamer is vlak bij de ingang waar potige broeders regelmatig nieuwe patiënten, ingesnoerd en wel, afleveren met hun witte busje. Koos spreekt die collega’s weleens bij een bakkie koffie. Ooit kwam er een nieuwe PAAZ-collega bij, een psychiater. Koos sprak even met de […]

Loom weer. Warm, geen zuchtje wind. Met de hond deze ochtend naar de dijk, losloopgebied, anders niet te genieten op zondag. Zoonlief die zijn HBO-diploma gaat halen, nog twee weken te gaan. Dochterlief naar een festival, aansluitend BBQ bij zijn ouders. Appje ‘fijne vaderdag, pa! Tot morge.’ In de tuin […]

‘Met Badhemd.‘ ‘Goedemiddag, meneer Badhemd. U spreekt met Corina Drees van het Medisch Centrum. U was hier vanochtend om bloed te laten prikken. Helaas is er daarna iets mis gegaan.’ ‘O jeetje, wat dan?‘ ‘Ja, meneer Badhemd, tot onze grote spijt is uw buisje met bloed gevallen. Dus we zullen […]

Telefoon. Ik schrik wakker en realiseer me dat ik dienst heb. Half vier in de ochtend. Aan de lijn de altijd opgewekte receptioniste. Met geveinsde vriendelijkheid antwoord ik dat ze me, natuurlijk, mag doorverbinden met de collega van chirurgie. “Ja hoi. Psychiatrie? Mooi. Hey, moet je luisteren, er komt zo […]

Daarna gaat alles heel erg snel. De ex-vriend van Monica die achter haar staat grijpt haar armen en bind ze strak achterop haar rug. Dan bindt hij haar een zwarte doek om haar ogen. Onder dreiging van het pistool wordt ze zo naar de nooduitgang geleid en meegenomen Marinde in […]