Nee schatje, vluchten gaat niet. Ze zullen mij en ook jou aan stukken scheuren. De Russen, de Engelsen, iedereen. Ook onze eigen mensen, liebchen, onze eigen vrienden hebben ons verraden. De toekomst die ik voor ogen had. Het is allemaal voorbij. De wereld is verdoemd en haat ons nu. Terwijl […]

1 “Haal dit recept en bel deze psycholoog.” Ik zie licht! Ik fiets harder ooit. 2 “Komt het in de familie voor?” Vader… oma……. arme kinderen… 3 “Formuleer wat jij wilt bereiken.” Wat??? Uitrusten! Dàt wil ik! 4 “Duidelijk een virus! Neem deze druppeltjes.” Meer moe én koorts. 5 “Stop […]

Nu schijnt de zon, voel me er meteen door opleven. Het idee dat de lente eraan komt. Ik kan de geur al ruiken. De lente die mij weer levenskracht geeft, kriebels in mijn buik. Waarin ik weer wil dansen, rennen en springen Alle zorgen om mij heen vergeten Het voelt […]

Wil niet wakker worden in de oeverloze droefenis die al te lang is weggemoffeld onder nuttig tijdverdrijf en divertissement en achter zinneloze woordenstromen van de therapeuten die zich vlijtig buigen over de teloorgang van mijn limbische systeem terwijl de hete pijn die zich verbergt onder mijn ribbenkast opnieuw een stukje […]

Ik kan nu weer een beetje genieten van de zon, de warmte, de pret van mijn kinderen Ik lach, hoor je het!! Ik lach!! Weliswaar in mezelf, een glimlach maar op mijn gezicht Voor even is het er Laat ik ervan genieten zolang het er is Me niet druk makend […]

Zogenaamd toevallig fietst hij Langs het station En neemt jou mee weg bij dat perron Dat perron wat je telkens trekt als vlucht voor het zo oneindig alleen voelen De woorden ‘trots’ en ‘hou van jou’ doen je niets Wat jij voelt is leeg en wat je ziet is zwart […]

Opgebrand. Uitgeblust. Ik ging Spark-Joyen. Een paradox, ik weet het. Een experiment. Een uitdaging. Een besluit: ‘Ik ga deze opruimmethode toepassen’. Zoekend naar het antwoord op de vraag ‘Does it Spark me Joy?’ vroeg ik mij af of ik Spark Joy überhaupt kan voelen. Is het verantwoord om een Spark-joyende […]

Het eten ligt me vreselijk op de maag. Waarom heb ik hier in Godsnaam voor gekozen? Sorry hoor, je hebt de menukaart toch ook gezien? Je kon zelf kiezen. Het was niet veel soeps om mee te beginnen. Ik wil hier weg. Maar we zijn nog niet klaar. Interesseert me […]

Depressientieel, zo voel ik mij vandaag. Je mag het uitspreken als sien van appelsien of als sjen met puntjes. Ik maak er geen punt meer van. Ik ben eruit. Vanaf heden schrijf ik depressientieel. Dat is met een presidentieële depressie. Een beetje op zijn nukkig Rutte’s. Kan dat? Dat kan. […]

De dokter heeft me twee maanden extra rust voorgeschreven. Nee, ik voel me niet beter. Zoiets heeft tijd nodig. Ik moet aan mezelf werken. Een modeverschijnsel? Het is niet omdat men er vroeger over zweeg, dat het niet bestond. Natuurlijk ben ik dankbaar voor mijn gezin, mijn familie en vrienden. […]

De batterij is leeg, schreef ze in haar afscheidsbrief. Te veeleisend. Zijzelf, haar omgeving en de verwachtingen van mensen. Ze kreeg het niet meer voor elkaar. Het reizen en haar kleine kinderen. Altijd weg. Minimaal vier avonden in de week. Maar ook die momenten tussendoor waar ze er moest zijn. […]

Veertien niet-helpende opmerkingen tegenover een depressielijder: achter de wolken schijnt de zon. Mijn zwager heeft het ook gehad. Gaat vanzelf wel weer over. Na regen komt zonneschijn. Gelukkig is het maar een depressie, er zijn ergere dingen. Hebben ze vast wel een pilletje voor Neem gewoon een borreltje, is het […]

Laatst was ik op hotel in Londen Na het ontbijt Portefeuille kwijt Nog op het nachtkastje? Hemel! De poetsdienst! Gisteren vijfhonderd euro uit de muur gehaald Haastig naar de kamer Ik vind hem op het bed Ontbreekt er wat? Gelukkig niet! Iemand zingt in de douche Ik stop de zangeres […]

Mama waar ben je? Je bent hier Maar ook weer niet Mama wat is er? Waarom vlucht je weer Naar je schemergebied Hoe kan ik je helpen? Je ogen staan raar Je blik is verwilderd Ik voel het gevaar In huis is het weer donker De gordijnen zijn dicht Je […]

Het toilet spoelt hard door. Braaf wast Janneke haar handjes. Geheel in onschuld. Ze zwiert de deur van de toiletruimte met een forse zwaai open. Recht in het gezicht van haar Joop. Die trekt een onnozel gezicht. Een gezicht waar menig cabaretier een puntje aan kan zuigen. ‘Ha, liefje, hang […]