Biografie van Han Maas
Statistieken van Han Maas
Leeslijst van Han Maas
De pijn voel je de volgende dag pas goed na een val. Over een stoel de kapotte broek. Op tafel in de fruitschaal het netje met de eieren, naast de bananen die hij ook wil weggooien. Nee, verman je! Hij trek een andere broek aan en gaat met het netje […]
Pasen is anders dan Kerstmis, dus komt familie hem niet halen. Het buurthuis was in de oorlog een dansschool. Ze dronken er cichorei; alles was surrogaat. Twee borreltjes heeft hij gehad en een netje met kunstmatig gezoete, zelfgezochte paaseieren – hoe kinds kunnen ze je maken. Over de helft van […]
Godsamme, hebben die pakketbezorgers nooit van Goede Vrijdag gehoord? En waarom bellen ze altijd bij hem aan? Juist als hij een vrije dag heeft en niet op vrijdag in de file hoeft te staan. Er hoeft geen sprake te zijn van assimilatie door zijn twijfelgeloof aan te nemen, andersom ook […]
‘U won toch regelmatig prijzen en hoorde bepaald niet tot het peloton.’ ‘Daar schuilt nu juist de adder: je wilt het vasthouden. De concurrentie is moordend, iedereen gebruikt, dus is het meedoen of stoppen. Een culturele assimilatie, zeg maar. Anders loop je achter de feiten aan.’ ‘Wie zijn die anderen?’ […]
‘Ik vind die kleding gewoon geen ponem, maar dat zal ik wel weer niet mogen zeggen. Dan ben ik een domme Amsterdammer uit een volksbuurt – wat heet volksbuurt? Was het maar waar, ik heb het toch zien veranderen, vertel mij wat. De bruine kroeg is verdwenen voor al die […]
‘Het is maar goed dat Chinezen zo goed kennen kezen anders zouden er niet zoveel Chinezen wezen’, aldus een lachende Ton van Duinhoven, die in het satirische programma Hadimassa beurtelings in plat Rotterdams en quasi-Chinees, een Rood-Chinese ambassadeur persifleert. De jonge Kees van Kooten, die hij uitscheldt voor ‘boerenlul’, en […]
Geen onderscheid tussen de heren- en damesafdeling. Kledingstukken die voor mij of voor jou zouden kunnen zijn. De ‘massimilatie’ van dit soort zaken aan inclusief, maken ze bepaald niet exclusiever. Een meisje – dat beslist geen Annabel heet – pakt een bloesje. Dat is tenminste duidelijk. Even later komt ze […]
‘Neen, nicht Alida, ik ben niet geïnteresseerd in een ramadanquiz.’ ‘Het is ook jouw cultuur geworden, Vreeswijk?’ ‘Mijn cultuur?!’ ‘Je kunt er niet omheen.’ ‘Zo erg is het al geworden. Straks raken we tweede kerstdag nog kwijt. Assimilatie of integratie… aan welke kapstok je je ideeën, geloofsovertuiging en kledingstuk ook […]
De heer Vreeswijk trekt zijn instappers aan, dan kan hij er ook niet in trappen. Hij wil een vieze man ontlopen, maar die schijnt hem altijd te ruiken terwijl dat toch eerder andersom is: de man heeft een walm om zich heen met een zuurgraad waar zelfs een wastunnel niet […]
‘Wilt u mijn mentrix worden?’ vraag ik haar. ‘Maîtresse? Nou… je was mij ook opgevallen.’ ‘Nee, MENTRIX.’ ‘Wacht, dan doe ik mijn gehoorapparaat even in.’ ‘Bel ik ongelegen?’ ‘Nee hoor, lieverd.’ ‘U schrijft…’ ‘Zeg maar ‘je’ hoor, schat.’ ‘Je schrijft zo goed. Ik ben maar een beginnende stagiair. En nu […]
0
Recente reacties