Biografie van Han Maas
Statistieken van Han Maas
Leeslijst van Han Maas
‘Ook een wijntje?’ ‘Water, graag.’ ‘Water? Dat inspireert niet. Sigaretje?’ ‘Gefeliciteerd met de Libris Literatuurprijs.’ ‘Ik schrijf voor mezelf. Vijftigduizend euro is mooi meegenomen. Hoeveel boeken je daar niet voor moet verkopen… Ik ben niet zoals Sylvia Plath, ook al mis ik “mijn Ted Hughes”, Ischa Meijer, iedere dag. Ik […]
De schutting vormde de grens tussen het vertrouwde schoolplein en het kwaad: een norse man met zware zwarte wenkbrauwen. Als je bal over de schutting ging, zag je ‘m nooit meer terug. Kinderen waren bang voor hem. ‘Jullie moeten de buurman met rust laten,’ zei de juffrouw. ‘Hij heeft veel […]
Zwijgen, dat leek hem de beste keuze als je geen keuze hebt om iets te vergeten wat nooit vergeten mocht worden. Lager Weserlust in Bremen – nu een hotel, maar toen een getto voor dwangarbeiders – waar de luizen boven de vensterbank dansten. Uit strafkamp Farge kwam je niet of […]
Als die rotoorlog er niet was geweest, wie was hij dan geworden? Is dat de enige zin van de oorlog: dat hij is wie hij is, wat hij niet weet? ‘Niet terugdenken, alleen maar vooruit.’ Gezegd door mensen die nooit nadachten. Een hoofd dat te vol is door denken, kun […]
‘Ik zeg het: Sal Cohen, geboren en getogen in de Jodenbuurt. Een getto, waar de een na de ander werd opgepakt. Het begint gewoon opnieuw. Verdraagzaamheid van die moslims? Er is alleen maar haat, het is erin gefokt. Schrijft u dat maar gerust op.’ ‘Nou, meneer Cohen, dat is een […]
‘En, hoe gaat het met je?’ ‘Alsof ik drie xtc-pilletjes tegelijk heb ingenomen. Zo onwijs gaaf!’ ‘Oh…?’ ‘Armin van Buuren draaide aan één stuk door. Gewoon bizarrr!’ ‘Weet je écht zeker dat het goed met je gaat? Moet ik de zuster niet roepen?’ ‘Nee, hoorrr. Het was één grote trip. […]
Het kijken bij iedere klik van haar hakken houdt haar gevangen: mensen met pratende ogen staren haar aan, of doen dat door de vensters van haar eigen ogen. Onzeker zijn wordt nooit zeker. ‘Je had de sleutel van de medicijnkast met morfine, de sleutel… de sleutel…’ Als een mantra die […]
‘Na een paar glaasjes begon hij meestal te vertellen, zijn hart te luchten. Dat ie niet anders kon. Hij moest wel… voor ons. “Dat snap je toch wel?” vroeg ie altijd aan mijn moeder.’ ‘En wat zei je moeder dan?’ ‘Die knikte, meer niet. Bij ons werd er altijd geknikt. […]
In de hal is een gebedsruimte. Mensen die er behoefte aan hebben, kunnen hier troost vinden en bidden voor hun geliefden. En ik? Ik dring aan op euthanasie. Maar dat is hier als vloeken in de kerk. Lijden wordt afgedaan als ‘Gods wil’. ‘Nee, euthanasie is onbespreekbaar; we zijn een […]
‘Bereidt u zich maar op het ergste voor,’ had de dokter gezegd. De dood, want wat was er erger dan ‘het ergste’? Spelen en leren, je weet wat dat is. Fietsen en zwemmen verleer je nooit. Allemaal ervaringen. Hoe kon ze zich voorbereiden op iets onbekends als doodgaan? Ze heeft […]
0
Recente reacties