Biografie van Han Maas
Statistieken van Han Maas
Leeslijst van Han Maas
‘Wat is er?’ vraagt ze als hij de menukaart – met prijzen – aangereikt krijgt van de ober die in restaurant De Reactor ongetwijfeld anders heet. Een fusionrestaurant, bekroond met een Michelinster. ‘O, niets, ik moest even slikken.’ Ze ziet er betoverend uit. ‘Wijn?’ vraagt hij. ‘Lekker. Maar geen bubbels, […]
‘Na zes dagen zei je dat het goed was, Pa.’ ‘Ik weet het jongen, ik heb me vergist. Ik verschijn uit iedere hersenreactor die er maar bestaat. Iedereen noemt me anders en denkt me te kennen.’ ‘Maar jij hebt die mensen toch geschapen, Pa? Dan moet jij een menselijke fout […]
Verborgen onder een dikke laag beton. Alsof je een ernstige ziekte met een paracetamolletje wilt bestrijden. Het Kernfysisch laboratorium van professor Kistemaker. Collaboratie met de Duitsers of juist spion? Even vaag als zijn werk in het laboratorium waar hij uranium wist te verrijken. Een laboratorium nota bene grenzend aan een […]
‘Dit is onze oudste reactor. Ooit gevreesd, maar heeft inmiddels veel aan macht ingeboet. Er zitten veel oude verhalen in waar mensen gedreven door angst naar leefden. Vormt geen echte bedreiging meer. Sluiten, vraagt u? Ach, zolang mensen er nog wat steun aan hebben. Op het volgende exemplaar moeten we […]
‘Zelfs de tuin is vervuild. De hele wereld is een vat vol gif. Je kunt afgraven, maar het blijft een vervuilde bodem. Zelfs mijn moeder was giftig… Vaten met giftige ideeën openen zich overal in de wereld; aanslagen op vliegvelden, op onschuldige burgers.’ ‘Bert, Bertje, houd je rustig. Ga zitten. […]
Ik moet de trein halen. Het is al laat. Hoe laat gaat de laatste? Ik ren, val over mijn loszittende veter. ‘Nee, deze gaat niet naar Amsterdam,’ zegt de conducteur. ‘Welke dan wel? Welk perron?’ vraag ik. Hij zwijgt, kijkt me zelfs niet aan. ‘Kom maar,’ zegt mijn ex-vriendin. ‘Ik […]
Het is vijf uur in de nacht. Het feest is voorbij. Hij herinnert zich de signeersessie. Hij weet nog dat het warm was in het schrijverscafé. Dat Connie onder een ventilator zat, maar dat d’r haar er niet anders uitzag. Ze gaf hem een paar schrijftips en veel drank. ‘Ik […]
‘Nee, ik zei: “Een paar veters.” En dan bedoel ik toch echt twee veters. Ik heb twee voeten en dus twee schoenen.’ ‘Ze zitten nu eenmaal per twee paar verpakt, meneer.’ ‘Verpakt? Noem je een papieren ringetje een verpakking? Haal dat stukje papier eraf, geef mij één paar, en bewaar […]
Even overweegt hij het vetertje op haar rug snoeihard te strikken – zoals ze hem ooit heeft gedaan – als ze glimlachend vraagt: ‘Wil jij mijn bloesje even vastmaken?’ Ze verlaat het grote huis, voelt nog steeds die oude, koude, maar rijke hand op haar rug. ‘Ik moet vanavond weg. […]
‘Lieve Thea. Even een appje. Het is geweldig in Londen. Het doorbreekt een beetje de eenzaamheid sinds Jacques… Ik heb dat veterlaarsje van Vuitton dat ik in de P.C. Hooft niet kon scoren hier gekocht. So nice! Als Jacques dat ziet… Wel breek je hier je nek over de daklozen; […]
0
Recente reacties