Biografie van Han Maas
Statistieken van Han Maas
Leeslijst van Han Maas
De winterzon schijnt op haar gezichtje, een paar weken oud. Ze lacht, maar weet niet waarom. Haar moeder is gewoon blij. Ze is zich nergens van bewust. Een ongetekend huurcontract met het leven voor onbepaalde tijd. Veel te leren of ze wil of niet. Met geërfde genen, goed of slecht. […]
Het is zondagochtend als ze aanbelt: ‘Dus jij schrijft over mij? Dat heb je al eerder gedaan. Verwijtend, oordelend. Dat ik in mijn boek schrijf: “En toch houd ik van je.” Dat ik cash over de rug van mijn criminele broer. Ik moet toch ergens de huur voor dit takkenhuis […]
Haar ogen zijn niet te verstaan. Niemand vraagt haar wat. Niemand vertelt haar iets. De groeven in haar gezicht kunnen bij haar leeftijd horen of ook niet. Misschien treurt ze meer dan gemiddeld, maar het kan ook andersom zijn. Ze valt op door onopvallend te zijn, waar dan ook. Als […]
In mijn vensterbank staat op een bordenstandaard een schoteltje met het bekende Blue Willow decor. Het kopje is tijdens het afstoffen gesneuveld; niet op het tapijt gevallen, maar uitgerekend op de plint. Als je goed kijkt, zie je steeds meer in het handgeschilderde motief. Afkomstig uit China, maar oorspronkelijk uit […]
Ze zit iedere dag op haar hurken, bezig met de vergroeiing van haar ruggetje. Tenen zo stug als wilgenteen in haar slippertjes. Soms kijkt ze naar de meisjes die naar school lopen; in kleren die zij niet heeft. Ze voelt zich meer verwant met de vogels die de hele dag […]
‘Pas op, doe de deur dicht als u het deksel van mijn mand opendoet. Straks waaien ze weg door de tocht.’ ‘Dat is brutaal! Wie komt er nou aan de deur, jij of ik, Marskramer?’ ‘Neem me niet kwalijk, maar ik heb mijn ziel en zaligheid erin gelegd.’ ‘Waarin?’ ‘Letters.’ […]
‘Dat is wel heel bijzonder.’ ‘Hoezo?’ ‘Nou, als zwarte man een witte man redden in deze wijk…’ ‘Zwart? Bruin! Kijk eens goed. En mijn handpalmen zijn zelfs blank.’ ‘Wit, bedoelt u. En u heeft een witte man uit het water gered.’ ‘Nee, blank. Zelfs iets tegen het lichtbruine aan; misschien […]
‘Dag mevrouw, daar ben ik weer.’ Hij droeg een rieten mand voor zijn buik, waarvan een riem telkens van zijn schouder gleed: hij had maar een arm. In de manchet was een knoop gelegd – hoe deed hij dat? De mand was zwaarder dan de inhoud. Mijn moeder kocht zoals […]
Het is maandagochtend. Ik schuif de gordijnen open, alles is grauw en grijs. De regen klettert tegen de ramen. Eerst een paar koppen koffie anders kan ik mijn energiedrankjes niet verdragen. Als een gek begin ik met stofzuigen en schoonmaken. De strijkbout gaat als vanzelf. Van niet verwezenlijkte goede voornemens […]
Snel moffelt de man een verpakt stuk vlees onder zijn jas weg. Als je geen oogcontact wilt, gebeurt dat toch: hij kijkt mij vernietigend aan. Ik loop naar een straatje waar ik niets nodig heb. Quasi nonchalant lees ik mijn boodschappenbriefje; hij staat achter mij. In een ander straatje pak […]
0
Recente reacties