Eerder een korte lange dan een lange korte broek en daaronder witte dunne benen. Dat was oom Uilke. Een rasechte Fries die we op Terschelling hadden leren kennen. Een aardige man. Kinderen had hij niet, wel een norse vrouw die mij bittere chocolade gaf. Hij kende Terschelling als zijn broekzak. […]

Ik bekijk mijn appartementje. Zou ik het gaan missen? Vast niet, ik droom al jaren van verhuizen, en dankzij oom Duikers erfenis kan het. Mijn televisie heb ik gesloopt met een hamer, net als mijn laptop en telefoon. Veel te gevaarlijk. De rest van mijn spullen staat in dozen, klaar […]

Zolang ze zich kan herinneren is ze somber geweest, maar nog nooit had ze zich zo hopeloos gevoeld als nu. Elke keer dat ze dacht de bodem te hebben bereikt, was het alsof haar neurotransmitters de uitdaging aangingen en nóg minder hard hun best deden. Ze bleef steeds dieper vallen. […]

‘Mevrouw, we gaan dit tot op de bodem uitzoeken.’ Ik verbreek de verbinding en zucht. Natuurlijk gaan we dit niet uitzoeken. Hoe ik ook zeur of smeek, deze zaken komen altijd op de stapel Gaan We Nooit Uitzoeken. Nu ben ik het zat. Ik zwaai de deur van de manager […]

Ben ik alweer de laatste, deze avond? In dit stoffig etablissement, voorzien van vlekken, hullen wat rozen de wat gore armatuur. en vormt de vunzigheid geen reden tot vertrekken. Ik ledig glas na glas, bedenk dan overstuur: “Bij thuiskomst zal haar manteling mijn falen niet bedekken.” Mijn glazig oog valt […]

De volgende dag nam ik Alina mee uit lunchen naar een Italiaans tentje in de buurt van ons kantoor. Ik wilde wel eens weten wat voor vlees ik in de kuip had. Ook was ik van plan een van mijn klanten zo snel mogelijk aan haar over te dragen. Wie […]

Mijn naam is Pieter Droogstoppel. Piet, voor vrienden, dus meestal Pieter. Ik doe bodemonderzoek. Soms is de grond vervuild en dan weer niet. Ik ben nooit getrouwd en ik heb geen kinderen. Dat mis ik niet, want wat je nooit bent kwijtgeraakt, kun je ook niet missen. Sport interesseert mij […]

Bier, licht, zand, veen, Efteling, Loonse en Drunense duinen, van Gogh, Provinciehuis, Philips, textiel, kermis, carnaval, katholiek, sigaar, schoen, textiel, Kruikezeiker, Oeteldonk. Maas, Waal, Biesbosch, Kerkhof, Kuijlen, Aerle, Hellemond, Doe Maar, Armand, Lenny Kuhr, Beekse Bergen, Bavaria, Peel, Campina, Dorst, Brainport, automotive, TU/e, UvT, Dutch Design, Glow, Hieronymus, Sint Jan. […]

Bodem luidt het woord. Hoe moet ik me hier nou door laten inspireren. Ik wil iets schrijven over iets wat iets te maken heeft met een bodem. Wat voor bodem dan ook. Ik heb een paar stukjes gelezen ter inspiratie. In plaats van geïnspireerd te raken raak ik ontmoedigd. Ik […]

Mijn hond kijkt me aan. Haar ogen zijn oud geworden, beetje troebele blik, maar zo hondstrouw. Geen mens kan je op deze manier aankijken. Het treft je diep in je ziel, het blijft in je hoofd nazingen. Eens zat mijn hond in de auto te wachten tot het moment dat […]

Het orkest zat met handen in het haar. Van spelen kwam niets meer terecht. De dirigent, vers van Amerika ingevlogen had ook niet meteen het juiste antwoord. Waar ging het nu precies mis? Hij stelde voor een grote pauze in te lassen. Een pauze van een week. Het hele orkest […]

Als jij springt omdat je van me houdt, dan leef je beter nog wat langer om te leren wat liefde is. Er zijn honderd methoden om zelfmoord te plegen. Er zijn duizend wegen naar Rome. Er zijn vijftig verschillende manieren om je geliefde te dumpen. Er zijn honderdtwintig mogelijkheden om […]

De deze week veel te jong overleden rock ’n roll pionier Chuck Berry brak wereldwijd door nadat het Nederlandse Cocktail Trio in 1964 een grote hit in Nederland scoorde met het lied “De hele wereld alleen van ons”, een cover van Chuck Berry’s “No particular place to go” uit datzelfde […]

Ad Fundum heeft dorst, veel dorst. Niemand die hem daarin kan verslaan. Maar het is niet de enige kwaliteit waar Ad over beschikt. Ad Fundum is wereldkampioen Stiefeltrinken. Al heel jong is hij in en van leer gegaan. Gelijktijdig met zijn ontdekking van onlesbare dorst. Van jongs af aan drinkt […]

De tandartsassistente kijkt om de hoek en roept olijk de wachtkamer in: “Meneer Odem is aan de beurt!” Een slecht geschoren mannetje staat op, piepend en kreunend gaat hij mee met het mooie meisje. Puntige schouderbladen helpen met zijn ademhaling, zo’n kwetsbaar oud mens. De routineuze tandarts verifieert dat hij […]