Op het strand van de Rode Zee kanaliseert een drinkebroer Mozes’ blik richting De Rotspunt. Daarrond staan rieten terrasstoelen en –tafeltjes en zelfs een mandje waarin judaspenning bloeit. Zij confronteren Mozes synchroon met een onverwerkt trauma en een angstaanjagend visioen. Van pure ontzetting slaat Mozes toornig tweemaal met zijn staf […]

Vanmorgen vroeg liep ik als een jutter langs de zeelijn. Emmer in de hand. Speurend naar stukken zeeschuim. De naar vierkantjes verwerkte foto diep in mijn jaszak weggestoken, veilig tegen verlies bij mijn constante bukken. De klus is geklaard. Alleen het wit van de sepia en het grijs van het […]

Een schrijfster van de 120 woorden site zou erg graag meedoen met het wekelijkse schrijfthema, maar weet niets leuks te schrijven over het woord zeeschuim. De volgende dag krijgen ze als ze het goed heeft begrepen en Pinksteren geen roet in het eten gooit een nieuw schrijfthema. De schrijfster bedenkt […]

Het portier, de stem, ik heb het toch echt gehoord. Kippenvel is het bewijs. Het duurt even voordat ik in de achteruitkijkspiegel durf te kijken. Er is helemaal niets te zien. Is hij soms gaan liggen? Voorzichtig kijk ik over mijn schouder. Op de achterbank niets meer dan de gebruikelijke […]

Luilak lijkt een cultuurgoed van Onze Joods-Christelijke Beschaving dat inmiddels helemaal verdwenen is. Ach, een keer slechts zou ik mij met een schoolvriend er aan bezondigen. Pannen met lepels, rossen en Luilak roepen. Om een uur of vijf zou hij bij mij op de buitendeur kloppen. Bellen had geen zin, […]

Zeeschuim opgeklopt met zout Schijnt de maan tegemoet Stervend plankton houdt het licht gevangen in zijn dood Opgezweept tot stuiterende vlokken door wind Verandert het maagdelijk wit, de dansende vlokken in grauw De wandelaar die baldadig tegen het schuim schopt omdat hij het niet tegen de maatschappij durft Bedenkt dat […]

Nog nooit een acht gehaald, maar wel werken met de handen. Mooie, moeilijke en zware dingen doen. Hiermee zeg ik niets over de mens. IQ maakt geen goede of slechte mensen. Zelf denk ik wel eens dat ik slim ben. Maar al mijn slimmigheid heeft me niet behoed voor een […]

Aan de vloedlijn staat een oudere vrouw middenin het zeeschuim, haar intens vermoeide ogen kijken mij aan. ‘Jolien, ben jij het?’ vraag ik. ‘Ja, Marie, jij bent niets veranderd,’ haar gulle lach van vroeger komt weer tevoorschijn! ‘Jij was ineens verdwenen in de derde klas van het gymnasium, we hoorden […]

Ondragelijk de pijn niet te verzachten Het tij gestopt het keert niet weer Wonderlijke heling niet te verwachten Een kloppend gezwel, een hartzweer Rotten en lijden, pijn tot op het bot Verstrijken van jaren is als zout dat bijt Een ziel geknepen, voorgoed kapot Uitgezaaide schuld, knagend mijn spijt Een […]

Uit de schaduwen doemt een schim op. Hisse grijpt naar haar boog. Als Bor wel stilstaat, maar niet gromt, bedenkt ze zich. ‘Wat doet een meisje alleen in het woud?’ De man draagt een lange boog, maar geen zwaard. ‘Ik wil naar Friesland. Wie ben je?’ ‘Olaf. Een pelsjager.’ Hij […]

‘Het lijkt wel of alle verzorgingstehuizen een tijdmachine hebben. Je komt binnen en voor je het weet zit je in de twintigste eeuw met een watergolf en in een veel te bonte bloemenjurk. Wat is dat met dat drankje ‘advocaat’? Het wordt met de liters naar binnen gelepeld. Krijgen ze […]

Wil ik echt dat degene die in de toekomst mijn huis bouwt, de weg aanlegt of mij verzorgt, het verschil weet tussen een onderwerp en een lijdend voorwerp? Vanmorgen waren we aan het ontleden. De zin “Ik ga vissen vangen met een schepnet.” stond in het boek. Hierbij een paar […]

Het verloren lijk Het is een vreemd schouwspel op de oprit naar de snelweg. In plaats van snelheid maken moet ik stoppen. Een busje van een begrafenisonderneming ‘Han Zeeschuim & Co’ staat half op de vluchtstrook en half op de weg. De zichtbaar beschadigde achterdeuren van het busje staan open […]

Ik schuimbek. Ik kwijl. Dit mag nooit niet meer verdwijnen. Met mijn dikke buik verkleed in zwart duikrubber schuur ik over een deel van de Stille Oceaan. Doodstil word ik ervan. Wat mooooiiiii. Ik zie duizend kleuren en het beweegt nog ook. Heel sierlijk wuiven plant- en dierenwereld mij toe. […]

“Au” zei Monica in zichzelf. Ze had vandaag weer allerlei nare opmerkingen over zich heen gekregen. Bij thuiskomst was ze gelukkig alleen zoals vrijwel elke dag. Ze pakte haar nagelschaartje en kraste daarmee over haar armen tot het begon te bloeden. Het deed in eerste instantie zeer, maar dat was […]