Uit het bandeautje van Catootje piepen olijk haar roomblanke borsten. Menig man op het strand kijkt haar verlekkerd na. Achter haar sjokt Karel. ‘Kun je nog harder, Cato? Houd eens rekening met mij.’ ‘Nog even doorzetten, schat, we zijn er bijna.’ Eindelijk bereiken ze het terras. Karel zijgt zuchtend neer […]

Net buiten het armenhuis schokt m’n lichaam naar rechts alwaar ik de honger stil. De kronkelige donkere steeg waar gevels zich over me heen buigen bracht de sjacheraar met alleen zuiver kristal. Geen schilfers of gruis in mijn pijp; het enige wat nog glanst omdat het wél gebruikt wordt. De […]

Opeens was het er. Quilten. Mijn oma had geen idee dat het zo heette. Ze deed dit al jaren. Nu kon ze alles krijgen, overal om nog meer te maken. Ze beloofde voor iedereen een quilt te maken. Ik moest er niet aan denken. Vreselijke, onaantrekkelijke dekens van restafval. Iedereen […]

‘Heb je z’n quilt, schat? Wat is er?’ ‘Ik weet het niet, hoor. Moeten we dit wel doen? Hij is al zo oud…’ ‘We binden hem toch niet aan een boom vast. Het hele jaar zijn we er voor hem. Dit moet hij voor ons overhebben. Het zijn maar drie […]

Zij is creatief en superhandig met naald en draad. Er zit een geheimzinnige kracht in haar. Zij maakt er mooie dingen van… Soms worden het engeltjes, of heksen op vliegende bezems… Ze hangen in haar woonkamer. Toen ik voor de derde keer zwanger was, vroeg ik haar of zij een […]

Zwijgend zeul ik mijn loodzware boekentas de drie trappen op. Super. In het Latijn betekent ’t boven. Zeg het dertig treden lang en je bent in lokaal 303 voor de les Latijn. Super, nee zo voel ik me niet. Eerder katsberoerd, eenzaam, en ik ben veel te dik. De meester […]

Klabam, kedeng, knal, ik dook diep onder mijn dekbed toen het noodweer losbarstte. Het was voorspeld, maar dat het zo erg zou zijn had ik niet verwacht en al helemaal niet gehoopt. Knal, pats, “shit, ook dat nog,” stamelde ik in mezelf als mijn nachtlampje met een harde tik uitvalt […]

Is het geen vorm van beleefdheid en respect om mensen met hun juiste namen aan te spreken en te benoemen? Van een gebrek daaraan wil ik je niet beschuldigen. Maar bij meerdere herhalingen van feiten wordt een typo toch een opzettelijke fout. Daarom kan ik niets anders dan besluiten dat […]

Op de zolderkamer van hun kantoor horen Aristides en Akkie iets hards vallen in hun brievenbus. Het gaat zo hard dat het onmogelijk is om het niet te horen. De buizenpost doet zijn werk en stuwt het pakketje door het buizenstelsel naar de zolder. Hier hebben A en A al […]

De nieuwe Olympische sport. Echt? Echt. Hoe gaat het in zijn werk en waar komt het vandaan? Uit het niets. Letterlijk en figuurlijk. De eerste beginselen van het quiltoqueren zijn gezien in Nobodyland. Nobodyland gelegen in de highlands van Schotland. Het wordt gespeeld met niets. Met niets? Hoe gaat dat […]

Vanavond kruip ik eindelijk onder mijn eigen gequilte deken. Warm en veilig. Voor altijd alleen. Geen mannen meer en nooit meer seks. Vijf lange jaren heb ik hieraan gewerkt. Niet zozeer vanwege het handwerk aan de van patchwork voorziene toplaag, de isolatielaag en de achterkant. Nee, vooral vanwege het verzamelen […]

Carola was secretaresse-annex-geliefde van Henk ten Hove, de directeur van onze Duitse vestiging. Iedereen wist dat. Maar Henk werd naar het Zwolse hoofdkantoor geroepen, Carola eenzaam achterlatend voor Henks Duitse opvolger. Deze schreef Carola, letterlijk, vervroegd af en benoemde haar tot hoofd van de marketing afdeling, wat in Duitsland betekent […]

Met een lange zucht schoof Annie de schoendoos met oude foto’s opzij. Telkens ze durfde te kijken, werd ze weemoedig. Al die herinneringen, die emoties. Verdriet, woede, geluk, liefde, alles zat er in. Dat haar liefdesleven veel weg had van een quiltdeken, had er wellicht wat mee te maken. Morgen […]

Niet dat ik een christen was. Geloof vond ik voor de schijnheiligen en niets voor een vechtjas zoals ik. Dat de islamitische heersers het Heilige Land als rechtmatig eigendom beschouwden, baarde mijn geliefde moeder grote zorgen. Toen ik benaderd werd door mijn krijgsheer sloot ik me aan bij de kruistochten. […]

De Schotse vrienden Aleck, Bhric en Gowan zitten in café Half Way House, iedere dinsdagavond om kwart over zes, vaste prik. Van jongs af aan komen ze, eerst met hun vaders, dan in hun Shinty-tijd. Nu zijn ze ‘oldies’-veteranen en de kleinkinderen komen kijken bij deze oude rotten. Ze dragen […]