Ik eer de wolken. Maar zijn ze nu wit, blauw of roze? Of zijn ze Mondriaan? Alle hens aan dek voor de wolken. Voor de boeg mag ook. Zolang je het maar met je handen doet. Ik pluk ze uit de lucht, de wolken, gelijk een wolkewietje, dromerig op mijn […]

Nutteloos wandelen op zondag in een druk Vondelpark vindt de vrouw net zo zinloos als het weer: zon afgewisseld door wolkenvelden. Een duif pikt iets te eten op tussen de stenen. Het is maar goed dat hij niet beseft dat een duif niet weet wat hij anders moet doen dan […]

Ernst Happel, een van de succesvolste trainer/coaches van het voetbal. Uit Wenen komt hij en dat is niet bepaald om te janken. Kwam Mozart ook niet uit Wenen, of was dat Salzburg? Enfin waar de ene Oostenrijker vol ernst zijn beroep uitoefende, maakte de ander er een humoristsch potje van. […]

De zeventiger jaren waren roerig, ook voor mij. Soms betekende dat veilig meedoen: een ban-de-bom kettinkje om mijn nek hangen. Andere keren zat ik op de dijk bij Dodewaard, totdat we werden weggejaagd. Onze bozigheden waaierden meer kanten uit. Er was een oproep om geen Outspan-sinaasappels meer te eten. Op […]

Zeven jaar geleden schreef ik het verhaal ‘Snoep verstandig eet een appel’, waarin ik zei dat inmiddels bekend is dat appels het glazuur aantasten. Albert Heijn adverteert: ‘Gezonde appelmonsters. Dat is een leuke en griezelige schooltraktatie.’ Monden gemaakt van granny smith appelpartjes en zonnebloempitten als tanden. Ja hoor, dat vinden […]

Ik ben dol op appels. Dagelijks eet ik er een. Het liefst een zoetzure. Jonagold is mijn favoriet. Heeft ook een heerlijke structuur en geeft een goed mondgevoel. Bovendien ziet hij er ook mooi uit. Precies zoals je een appel tekent. Rood met geel en een steeltje met een blaadje […]

Wat zal ik vandaag eens schilderen? Karel heeft een offday en ook nog eens hoofdpijn. Voor Karel werkt het schilderen altijd therapeutisch. Een noodzaak om in beweging te komen en niet te blijven hangen in somberheid. Hij doet zijn overall aan en grinnikt naar het witte doek. Eerst maar eens […]

‘Heb jij die afrekening gezien van Neerlands Glorie, die vandaag bij de post zit? Ze betalen nog maar achttien procent van wat we begroot hebben. Schandalig, zo jagen ze alle telers naar de filistijnen. Wanneer hebben ze dat appelmonster genomen? Net na die regenperiode afgelopen maand zeker? Ik lees hier […]

Boer Adam begrijpt er helemaal niets van. Zijn hele appeloogst is naar de gallemiezen. Aan- en opgevreten door vogels en door wormen. Dat eerste is nog begrijpelijk, dat laatste nieuw. Voor de vogels een extra feestmaal en voor de valk een onmogelijke taak. Hij kan amper kiezen wie het eerst […]

‘Wat doe jij nou?’ klinkt het verbaasd. ‘Dat zie je toch,’ antwoord ik al verder klimmend met een goed stuk touw in mijn hand. Dat een appel tegen me spreekt, is niet nieuw, hooguit lang geleden. Dat geldt ook voor het in deze boom klimmen. Als kleine jongen zat ik […]

Het is nog een hele Tour de France om Paris à la Mer te vinden voor het beachvolleybal. Ik kom François Gérard Georges Nicolas Hollande tegen. Maar ik mag monsieur Hollande zeggen – hoe hij weet dat ik ook uit Nederland kom…? Ik doe netjes die kaas van mijn hoofd […]

Het DSM-V, de handleiding van uw psycholoog, zal hem niet vermelden; figourafroutonfobie. Maar het bestaat weldegelijk. Want ik ben het levende bewijs. Het is wellicht een rare angststoornis, maar levensecht. Ik sta doodsangsten uit voor fruitfiguren. Daar! Het voelt bevrijdend om dit te delen. Hoe het zo kwam? Johan Peters […]

Sinds zijn opwachting leek het Sid voor de wind te gaan. Zeer tot de verbeelding sprekend, zodoende een geliefd personage dat al vlug menig kinderhart voorgoed wist te veroveren. Kwade tongen beweren nu zelfs dat hij medeoorzaak is van overgewicht bij duizenden jongeren wereldwijd. Tijden veranderen. Onder dat motto lijken […]

Het lijkt wel een legpuzzel. Via Marktplaats heb ik uiteindelijk een koopje gedaan. Een echte Tata Nano heb ik gescoord. Er zijn maar 300.000 exemplaren gemaakt. Helaas is een hoop van die dingen in de shredder terecht gekomen. Blij ben ik dan ook met mijn Tata Nano van 100.000 roepie. […]

Ik ben als hoogbegaafde vroege leerling gelijk van de peuterspeelplaats naar een werkplaats gegaan. Wat een asociale werkplaats zeg. De eerste dag stuurden ze mij naar de winkel voor een doosje nanodeeltjes. Alsof ik achterlijk ben. Ik kwam terug met een doosje bougievonkjes en toen kon ik gelijk weer gaan. […]