Het leven glipt uit je vingers, sluipt uit je lijf, je hoofd, je hart. Alsof je doodbloedt. Alles staat dan stil in jou en het is aardedonker om je heen. Het lijkt alsof er iemand in je is gekropen die alles kapot heeft gemaakt. Je ben kapot, gesloopt, verlamd. Geen […]

Vegetarisch, vis of vlees? Aardappelen? Koken, puree? Bakken in de pan of in de oven? Of pasta! Macaroni, vlindertjes, spaghetti. Lasagne, hmmm. Met bechamelsaus. Of met kaas natuurlijk; mozarella (‘gewone’ of wat duurdere van echte buffelmelk) of juist een pittige pecorino. Rijst kan ook nog. Gezonde zilvervliesrijst, Basmati of toch […]

Een herfstdepressie? Hou op! Het weer kan ik toch niet beïnvloeden. Onzin. Ik ben bovendien vrij standvastig, mij krijg je niet in een spagaat. Hooguit een split vroeger met gymnastiek. Ik haalde hoge cijfers. Behalve dan die ene onvoldoende voor geschiedenis. ‘Hoe noemen we de eeuw waarin Rembrandt leefde?’ Ik […]

Jij doet een trui aan, ik zeg dat ik juli mis als de herfstochtend dampig is en de lucht grijs. We zien de werkelijkheid verschillend, en de waarheid anders. Ik zeg dat de herfst mij depressief maakt, maar jij wil niets liever dan ritselende bladeren, mij de hand toereiken waardoor […]

Ik kreeg vandaag een blauw visioen van een herfstwandeling in de toekomst. Er was gewoon geen plaats meer op de aarde voor bomen en gelukkig waren er nog veel goedmenschen. Ze maakten platformen van petflessen, ze hadden ze op overschot. De melkboer was nu een strontophaler geworden. Hij verzamelde kakjes […]

Melancholie, als echo van verdriet. Herinnering aan lachen. Een spagaat in schoonheid en zwart. Napijn, verlicht door liefde. Versterkt door kwetsbaarheid. Openstaand voor verleden, het nu omarmend. Beelden en geluiden, Vastgelegd in geur. Wat was, gehecht aan wat zou kunnen zijn Wat is, te gevoelig. Tranen, opgedroogd en opgebrand, hebben […]

‘Moet ik de taart snijden?’ vraagt de bakker. ‘Nee.’ In mijn bonkende kop hoor ik de woorden van deze morgen. Hij kan vandaag niet komen, het zal voor een volgende keer zijn, zei de vrouw die ik niet meer ken en niet meer geloof. Het is twee uur in de […]

Ik zag een jongen en zijn zwarte hond. Het was een avond in het depressief seizoen, eind september, begin oktober. Hij stond met twee voeten op de rand van de dom. ‘Er is nog zoveel dat je moet zien,’ zei ik. Ik toonde hem de stad, haar weerspiegelingen in het […]

Een verwilderde populist staat voor het hekje. Het moet allemaal minder, is zijn overtuiging. Maar je ziet, het wordt alleen maar meer. Al jaren verrekt hij zijn liezen bij een spagaat tussen vrijheid en de beperking daarvan door die overtuiging. Iedereen bemoeit zich ermee, ook die dat niet mogen. Wat […]

Ik heb al een paar weken last van mijn bamischijf. Niet zo vreemd zegt de fysiotherapeut tegen mij. Als ik goed naar uw beiden knieën kijk, dan kan ik me daar iets bij voorstellen. Ze zien eruit alsof ze dagelijks de fritesboer bezoeken. De vetranden verhullen dat wat eigenlijk zicht- […]

Ik zal maar met de deur in huis vallen: ik ben een beetje aangeschoten. Niet dronken. Weet je, ik kan altijd precies op tijd, nu ja ik ben niet dronken dus. Jarenlange ervaring zeg maar. Hier kijk, die witte lijn. Huppekee!. Kijk je wel? Hallo! Kijken! Ja, verdorie nu ben […]

Mams hoort het verhaal van Smiecht met verbazing aan en ziet dat haar Chrisje er niets van begrijpt. Die lijkt behoorlijk de kluts kwijt te zijn. Het enige dat mams kan doen is verhaal halen bij Smiecht. En dat doet ze onmiddellijk, zonder aarzelen. ‘Zeg mafketel, wat is dat voor […]

“U hebt heel weinig ruimte. Hierdoor werken sommige applicaties en functies niet optimaal” waarschuwt mijn smartphone. De ironie ontgaat me niet. Hij slaat daarmee precies de spijker op z’n depressieve kop. Mijn oude Samsung vertelt me precies welke bestanden te groot, ongebruikt, dubbel en overbodig zijn. Samsung kan dat. Mijn […]

‘Er ligt tegenwoordig geen hondenstront meer onder, Vreeswijk.’ ‘Kijk toch maar uit waar je loopt, nicht Alida.’ De heer Vreeswijk wordt er bijkans depressief van. De bomen die maar ongegeneerd hun bladeren op straat lozen, en de bladblazers die met de nodige herrie de bladeren precies in je broekspijpen blazen; […]

Het is inmiddels al ruim 13 jaar geleden maar voor mij even recent als de dag van gisteren. Er is niets op deze wereld wat meer indruk op mij heeft gemaakt dan die gebeurtenis. Ik zat in het laatste gedeelte van mijn opleiding gevangenisbewaarder in de Willem II gevangenis in […]