Fictie
Over
0
Communicatie
Een pact herpak je niet
Het was een pact. De code, een erecode die niet geschonden zou worden. Nooit. “Laat de anderen maar snitchen, wij zullen elkaar niet verlinken.” Zo werd het ingepakt en opgeborgen. Jarenlang. Opdat de lijken nooit uit de kast zouden komen én nooit zouden worden aangepakt, was herpakken niet nodig, toch? […]
Communicatie, Familie
Begraafplaats
We wandelen wat rond op een begraafplaats, gelegen bij een kerk. Aan enkele zerken blijven we staan. Het zijn zerken met foto’s. “Wie ligt daar, mama?” “Oh, daar ligt Maria.” lees ik onder de foto. Ik laat de familienaam weg. “En daar, mama, wie ligt daar?” ze wijst naar de […]
Communicatie, Cultuur, Maatschappij, Mensen, Natuur
Beurtbalkje
Ik heb mijn eigen beurtbalkje. Met mijn eigenste naam erop. Ik neem het overal mee naar toe. Naar school, naar mijn werk, op vakantie, naar de dokter en niet te vergeten als ik boodschapen doe. Het werkt prima. Ik ben overal en altijd keurig aan de beurt. Heb ook overal […]
Fictie
De roos
Het leek haar eeuwen geleden dat hij nog naast haar lag en met haar aan tafel ontbeet. Niets was minder waar, dat was vorige week, nu is hij dood, haar man. Het was al een oude man, ze zijn al meer dan zestig jaar verliefd, iets wat nooit over is […]
Mensen, Natuur
Dies Irae
Hoe het gebeurde kon hij later niet navertellen, maar plotseling maakte hij deel uit van een deinende massa. Hij voelde lijven, rook geuren. Mensen scandeerden leuzen en hielden borden omhoog: ‘Stop het smelten van de ijskappen.’ Hij zweette in zijn duffelse jas, maar kreeg geen ruimte om knopen los te […]
Mensen
Verval
De ziel hield het voor gezien. Het was mooi geweest. Nee, het was helemaal niet mooi geweest! Zo veelbelovend begonnen, zo talentvol. De wereld had aan zijn voeten kunnen liggen, maar nu lagen die in de goot met de rest van dat afgetakelde lijf erbij. Hij had het in zich […]
Communicatie
Rituelen
De ‘dankdienst voor het leven’ was als in een roes aan haar voorbij gegaan. Alles opgenomen voor later. Nu is daar het onvermijdelijke moment: iedereen weg, zij voor het eerst alleen thuis. Vanaf het tijdstip dat alle apparatuur was uitgeschakeld waren de kinderen onafgebroken bij haar geweest. Zoveel te regelen. […]
Communicatie
Neandertaal
Keelklanken maken, meer was het niet. Het waren vooral de gebaren waarmee ze communiceerden. Jagen moesten ze samen doen en dan was het handig om daar afspraken over te maken. Jongens leerden het van hun vaders, maar elke generatie verbeterde de techniek. De gebaren werden verfijnder, maar vooral de klanktaal […]
Mensen
Fantasie
‘Gebruik je fantasie,’ zei de baas. Oké, hij gaat er dus vanuit dat ik fantasie heb. Dat pleit al voor hem. Ik ken hem, ik weet dat het een hij is, namelijk niet zo goed. Hij is wat laat in mijn leven gekomen zeg maar. Maar de opdracht staat me […]
Fictie
Mijn Joris
Ik kreeg hem toen hij acht weken oud was, zindelijk was hij en voelde zich direct veilig bij me. In die eerste weken werd hij mijn liefde, vanaf dag één waren we vrienden voor het leven. Ik was nooit meer weg van huis, hij wachtte op mij bij de voordeur […]
Column, Familie, Fictie, Maatschappij, Mensen
Geurkaars anno 2020
Ja, ik moest het meermaals lezen. Maar het staat er echt. “De geuren waaruit de kaars is samengesteld zijn geranium, bergamot, cedar met damaskroos en muskuszaad, en zou volgens de actrice een afspiegeling zijn van haar eigen vaginageur.” Aldus Gwyneth Paltrow, op nu.nl. Ik heb daar vrijwel meteen beeld bij. […]
Communicatie
Alweer niet
“Heb ik me nou echt gigantisch in je vergist? Ik dacht dat je zo een verhaal op papier gezet kon krijgen.” Koen kijkt zijn vrouw teleurgesteld aan. “Ik heb je toch gezegd dat ik het momenteel niet kan door alles wat er speelt,” zucht Mir met tranen in haar ogen […]
Cultuur, Familie, Maatschappij, Mensen
Toonzetter
Opa is dood. Nog niet zo lang. Papa heeft het huis opgeruimd. ‘Ik heb een verrassing voor jullie,’ zegt hij, ‘loop maar mee.’ Mama en ik lopen mee naar de gang. ‘Wauw,’ zeg ik. ‘Mooi he,’ zegt papa. Het is de televisie van opa. Geen knoppen die je ver in […]
Natuur
ZONDAG
De druppels op de ruit leggen een waas voor mijn ogen. Net of ze willen verhinderen dat de kale wintertuin mijn triestheid voedt. Ik waardeer de poging. Het laatste blad schuifelt vuilbruin over de vergroende tegels. Vogels laten zich niet verleiden om van de vetbollen te komen peuzelen. In grijstinten […]
» Volgende stukjes
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties