Hij wil me dood. Geen twijfel mogelijk. Alle anderen zijn al afgeslacht. Hij heeft ze compleet tot moes geslagen. Buitenproportioneel. Oké, je kunt een hekel aan ons hebben. Mag. Maar dan kun je toch ook meer humane middelen inzetten om ons uit te roeien.
De kunst is om een plek te zoeken waar je niet opvalt. Vooral niet op de koelkast of op de televisie.
Een zwarte bank of een bruine vensterbank, daar zoeken ze je niet zo snel. Tegenwoordig zetten ze zelfs een elektrische variant in van de mepper die in de meest wanstaltige kleuren te koop is.
Niet fijn hoor als de vonken er van af springen.
O, o, daar komt ie op me af met het magazine.
« Stralen
Jammer, maar helaas »
« Stralen Jammer, maar helaas »
Fictie
Doodvonnis
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Willem Olierook of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Stralen Jammer, maar helaas »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Leuk perspectief, maar als ik het magazine vasthoud is de wereld te klein voor ons tweeen. Geen genade dus, ik zal niet stoppen totdat ik weet dat jij morsdood bent. Als ik ergens een hekel aan heb zeg…….jemig.
@Rop. Rustig maar jongen, ik ben al weg 🙂
Het geeft een grote glimlach. Het stukje en de reacties. Bedankt. Ik ga muggen bijna leuk vinden.