Hij raakte verward na een overdosis pijnmedicatie in de laatste maanden van zijn leven. Vervolgens werd hij wilsonbekwaam geacht en bevonden. Geraakt door zijn overduidelijke wens nooit als kasplantje te moeten leven en tóch moest eindigen met een onvervulde euthanasiewens maakte dat ik hier een gedicht over wilde schrijven. Velen […]

Zijn lange benen gestrekt over elkaar. Ik kijk naar hem zoals ik altijd tegen hem opkijk. De rijzige vertegenwoordiger, onberispelijk in het pak. Rug recht. Geen kasplantje, maar zo sterk als de sanseveria voor zijn voeten. Voor het eerst zie ik tranen als die grote klok naar links zwenkt en […]

Als ex-Westlandse jongen heb ik de eerste twintig jaar van mijn leven tussen en in de kassen geleefd. Overigens noemden wij die meestal ‘warenhuizen’. Alleen ‘losse’ kassen, waar veelal fruit in werd gekweekt, droegen die naam. Van zaaien tot oogsten, het mooiste werk, en alles wat daartussen zat, heb ik […]

‘Dat is veel minder dan halfstok, Sal.’ ‘Heb je het in de smiezen, Jongen? Twintig procent, om precies te zijn. Tachtig procent van mijn omzet werd gevormd door slechts twintig procent van de artikelen. Maar naald en draad hadden de mensen toch nodig. Attenoje, wat een handel.’ ‘Wat heeft dat […]

Mijn vader, ik, Bart, Barts vader. Twee generaties op een houten bank met voor het gemak een kussentje. We spraken nooit af, maar troffen elkaar op de tribune. Beurtelings trakteerden de vaders op een zakje chips met een minuscuul zakje zout erin. ‘De mof heeft hem te pakken gehad,’ wist […]

Zijn gezicht straalt, zijn hand wijst naar groene sprietjes die boven de grond uitsteken. ‘Kijk, het eerste Afrikaantje.’ Langs de wand van de kas slingeren wijnranken. Op een lange tafel staan vele potjes met kasplanten. Hij kent ze alle bij naam. Af en toe trekt hij er een plantje uit. […]

Ik speel cellofaan. Al jarenlang. Het koste aanvankelijk best veel moeite. Ik ben op zeer jonge leeftijd begonnen. Gelukkig maar. Anders had ik lang niet zo ver gestaan als nu. Ja staan. Zittend is het haast onmogelijk om cellofaan te spelen. Dan blijft het plastic namelijk veel te snel aan […]

Met mijn verfroller schilder ik je pastelblauw. Ik leg je angst vast, vooral je verlangen. Ik schets je kijkers met mijn kwast. Misschien mijn antwoord op jouw stille vraag. Je traan veeg ik weg met mijn vingertoppen. Penselend strelend ga ik over je lichaam, het verkleint de afstand tussen ons. […]

Geen gebergte zo mooi als dat van de Alpen. Alpengbirge alleen al klinkt zo mooi. Mijn richtige Alpenseele bloeit altijd zodra ik de Alpen ontwaar. Eerst de voeten bij Garmisch in Beieren en dan langzaam omhoog naar de enkels, knieën und so weiter. Heidi en Peter en opa en de […]

Opgesloten in wat niemand nog heeft meegemaakt. Het benauwt. De petunia’s trekken zich nergens wat van aan en doen wat ze het liefste doen: bloeien. Prachtige kleuren. In een tuin of op een balkon, voor water doen ze waarvoor ze op de wereld zijn. Gewoon uit de grond is speciaal. […]

Deze bloemlezing gaat over bloem. Over tarwe- en patentbloem. Beiden zijn patent overigens. Edoch er is ook verschil. Beiden worden gemaakt van de tarwekorrel. Die bestaat uit grofweg drie onderdelen: zemel, kiem en meellichaam. Dat laatste is “het witte poeder” dat je ziet als je tarwe met een vijzel fijnwrijft. […]

Dap, dapper, dapst. Het zou toch een werkwoord verdienen. Dapper. Dapper zijn. Het bestaat. Wie gaat er dan toch over woorden? De werkwoorden. Die zijn het mooist. Zelfstandig naamwoorden. Prachtig toch? Alsof je het met iemand anders kan? Naamwoorden. Nee werkwoorden moeten we. Werkverwoorden mag ook. Het is maar hoe […]

Slechts één keer per jaar voelde hij de behoefte om alleen te zijn. Dan bracht hij tien dagen door in zijn berghuisje, duizenden kilometers van huis. Ineens was het anders. De gedwongen afzondering maakte dat hij zich bewust werd van de omstandigheid dat hij zijn leven lang was geleefd. Een […]

Mijn zusje had altijd alles onder controle. Haar leven was opgebouwd uit nette penseelstreken, waar mijn leven bestaat uit forse verfklodders op een gescheurd canvas. Hoewel ze jonger was, was ze me altijd voor. Ze sloeg een klas over, terwijl ik bleef zitten. Als ik vol enthousiasme een nieuwe hobby […]

Mijn schuin afgesneden bamboepenseel staat loodrecht op het rijstpapier. Met vloeiende streken zet ik de karakters een voor een neer. Het samenspel van lichaam en geest. De weg van de eenvoud. De vijver weerspiegelt de berg met zijn besneeuwde top. In de verte hoor ik het triomfantelijke geschal van een […]