‘Champagne and wine’ zong Brood in de jaren tachtig. Geen feestelijker wijn dan wijn met belletjes. Vonkelwijn in Zuid-Afrikaans. Alle bubbelende en bruisende wijnen zijn schatplichtig aan champagne. Echter champagne, ontstaan in de zeventiende eeuw rondom Reims, is niet de oudste mousserende wijn die er bestaat. Dat is namelijk Blanquette de Limoux uit Zuid-Frankrijk.
De Benedictijner monniken van het klooster Sint Hilaire (Roussillon), kenden rond 1540 al bruisende wijn, getuige een document uit de eerste helft zestiende eeuw. In het Occitaans betekent blanquette ‘kleine witte’. Blanquette de Limoux wordt op dezelfde wijze gemaakt als champagne, met een tweede gisting op de fles. Bestaat voor 90% uit lokale druif, mauzac en 10% uit chardonnay en/of chenin blanc. De smaak is appelig.
Interessant en leerzaam stukje, Mien.
Wel maak je een (veelgemaakte) fout door over Zuid- Afrikaans te spreken waar Afrikaans correct is. Afrikaans is een dochtertaal van het Nederlands. Zuid-Afrikaans bestaat feitelijk niet. Wel worden er in Zuid-Afrika, naast het Afrikaans, nog meerdere Bantoetalen en de taal van de Khoina gesproken. Afrikaans is voor zeven miljoen Zuid-Afrikanen de moedertaal.
Gelukkig leven we in een vrij land. Dat geldt ook voor onze taal. En zeker voor de taal der schrijvers. Vooralsnog houd ik het dan ook op Zuid-Afrikaans. De taal die ze in Zuid-Afrika spreken, naast het Afrikaans. Vergelijk het maar met Hollands en Nederlands. Dan you get the point.
‘Gelukkig leven we in een vrij land’. Waar deze opmerking op slaat …
Zuid-Afrikaans spreken naast het Afrikaans?
Ik zal niet meer op je reageren.
Dat lukt niet.