‘Bas, ik lig nu op deze vieze trein vloer! Doordat je zo graag naast je moeder wilt zitten aan het gangpad.’ ‘Meiden, jassen pakken en aantrekken. We gaan het volgende treinstation eruit.’ ‘Nee, jij bent Bas niet en daar ligt jouw jas onder de bank. Haar armen in mijn mouwen […]

Rust roest. Dat is wat mijn oma altijd zij. Nu is ze opgelost in water. Oxidante tante was het. Blijft wel in mijn herinnering. Oma nuts. Omdat de nutsen uit het dressoir zo ontieglijk oud en taai waren. Net als oma dus. Oma nuts. In de winter bij verkoudheid onder […]

Ik heb een beste vriend. Hij is er altijd, zelfs als ik me even wil verstoppen voor de wereld. Problemen of gedachtes hoef ik niet hakkelend bespreekbaar te maken. Hij snapt wat ik bedoel zonder mijn woorden. Het lijkt saai, die eenzijdige communicatie. Er klinkt alleen een stem in mijn […]

‘Als op Capri de rozentuinen bloeien’, zong Eddy Christiani. Een goede zanger en gitarist uit onze tijd. We werden verliefd. Waar Capri lag? Geen idee. In die tijd had je een week vakantie en ging je hooguit naar Zandvoort aan Zee, als je het kon betalen. Pas jaren later ging […]

Het waren zeven lange, maar zomerse dagen geweest. Dat wat als een droom begon, eindigde als nachtmerrie. Ze hadden geboekt in de herfst. Omdat daar de zon wel scheen. Een enkeltje geboekt naar het zonnige zuiden. Hun droomvakantie. De eerste keer. Samen. Ze zouden later wel kijken naar ticket terug. […]

De kat ligt op mijn schoot. Ze is acht jaar en weet wat ze wil. Een volwassen heerseres over ons gezamenlijke huishouden, dat wil zeggen zij is mij de baas en ik weet dat. Of ik dat zomaar altijd accepteer is een tweede. Af en toe probeer ik iets te […]

‘Nee, hier is hij niet.’ ‘Marja maakt zich echt grote zorgen.’ ‘Dat is nergens voor nodig, mijn broer gaat zichzelf heus niets aandoen. Hij is dan weliswaar hartstikke recalcitrant maar hij denkt echt wel na hoor. Alhoewel, hij is inderdaad met je zus getrouwd.’ ‘Ja, ik weet dat ze ietwat […]

‘Schmutzig!’ ‘Nein, Herr, nur ein bischen oxidatie… oxidation.’ ‘Wieso?’ ‘Salz, das Meer, hè.’ ‘Ersetze die Möbel.’ ‘Was denken Sie wohl? Kein Einkommen, mehr als ein Jahr! Ihrer QR-code bitte.’ ‘Wieso den?’ ‘Das muss von eh… Herr de Jonge.’ ‘De Jonge…?’ ‘Und all diese Leute, die Max fahren sehen?’ ‘Uh… das […]

Soms ben ik spullen kwijt. Niet zomaar kwijt, spoorloos. Het is vermoeiend en tijdrovend om altijd maar te zoeken na “iets”. Daardoor heb ik afspraken gemist , speurtochten in de buurt gedaan. Daarom heb ik van veel dingen meerdere stuks, Ik hou ervan om mezelf in de illusie te houden […]

De definitie van pech is voor iedereen anders ben ik achtergekomen. Het ligt er maar net aan hoeveel “pech” je hebt gehad in je leven. Je bouwt een soort van pech-pantser op naarmate de pech zich opstapelt. Deze draag ik vol trots. Autopech is duidelijk, wel jammer. Levens-pech bestaat niet, […]

De ruimte is gevuld met elektronisch aangestuurde signalen, met mensen in witte jassen en Zweedse klompen. Als er gesproken wordt, klinkt er vakjargon: Saturatie Pulmonale hypertensie Extracorporele membraanoxygenatie Dikke canules verdwijnen in de hals van het vechtende lichaam. Twee dagen oud. De bloedbaan is verlengd en een constant zoemend apparaat […]

De woorden vloeien makkelijker uit mijn figuurlijke pen dan mijn mond. Gedachtes staan niet altijd synchroon aan mijn gekozen woorden. Woorden zorgvuldig kiezen is geen optie, welke het soepelste uit mijn mond komt die wint. Daar heb ik een innerlijke voelspriet voor. Het woord “nietjes” is een gevecht. Daarom heb […]

Het is geen onvrede. Ieder seizoen heeft zijn bekoring. Toch gebeurt het, ergens tussen Kortenhoef en Ankeveen. De koeien grazen, de paarden dartelen. Op mijn motorkap een dikke laag Saharazand. Het is zomer, weldra Indian Summer. Bij uitzondering kies ik voor de Engelse term. Oudewijvenzomer klinkt niet, zal eerdaags ook […]

‘Ik wil door Peter geknipt worden.’ ‘Ziek.’ ‘O, nou, vooruit dan maar. Niet te kort en niet te lang, Antoine.’ ‘Antoinette!’ ‘Excuus.’ ‘Uw inhammen worden nu wel erg diep en de rest is aan het oxideren, meneer Vreeswijk.’ ‘Oxideren…?’ ‘Die gele gedeeltes. Duidelijk oxidatie. Daar is shampoo voor, maar…’ ‘Tegen, […]

‘Natuurlijk is het kunst,’ zegt zo’n woke-figuur van wie je niet weet wat ze verdedigt: het kunstobject of de inkomensvoorzienig voor kunstenaars. De rest van het gezelschap knikt. Ik bewonder een paar beelden waarin mooie bewegingen zitten. Zo ervaar ik dat tenminste. ‘Vindt u dat nou kunst?’ vraagt een man. […]