0
Een engeltje voor troost. Het wordt een hele mooie dag vandaag. Ik voel het aan mijn elleboog. Meer specifiek, de linker. Die stuurt linea recta en heel geduldig via onderarm en soepele pols, hand en dikke vingers aan. Faciliteert het hoofd, mijn schrijfmachine, inkt aan woorden te geven. Op wit […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Poëzie, Politiek, Studie & werk
Dat wat
Piep in mijn oren. Ruis in de lucht. Watten in de gangen. Het schakelt gedachten in en omgeving uit. Een wondere wereld gaat open. Fantasie neemt een loopje. Hart slaat op hol. Pips in mijn ogen. Vlekken voor lens. Pupil gaat uit de bol. Tranen drijven over rand. Zwevende mozaïken […]
-
Cultuur, Fictie, Poëzie
Rotspapier in de branding
Ik vouw een bootje van rotspapier. In alle kleuren grijs en groen. Laat het los op blauw water. Opdat het ver mag dobberen. Aan de horizon verdwijnt langzaam de zon. In haar donkerrode gloed nog een klein puntje van papier. De rivier is zo breed, niet te overzien. Hij lijkt […]
-
Cultuur, Fictie, Liefde, Poëzie
Het bestaan van Milan
Herinner je, het boek dat ik je ooit cadeau deed. We hadden afgesproken op een terrasje in het centrum. Ik parkeerde mijn wagen aan de rand van de stad en kwam voorbij een tweedehandse boekenwinkel. Ik vond een exemplaar van het boek dat ik net uit had, in prima staat […]
-
Liefde, Poëzie
In de ban van de lettergreep
Koele kikker springt in moeras van groen water en krijgt een kleurtje hij spot haar ineens bolle ogen puilen uit tong hangt naar buiten zij ziet hem zitten prinsheerlijk zonder wit paard een klein minpuntje klapzoenen door lucht blozende kaken vuurrood kwijlen volgt weldra dan duikt hij onder zij breekt […]
-
Cultuur, Maatschappij, Mensen, Poëzie
Paul van Vliet – Majoor Kees zwaait af
De zee is moe Majoor Kees zwaait af Haagse Benny houdt zijn muil Maar is nooit uitgesproken Er is nog zoveel niet gezegd Er is nog zoveel doodgezwegen Weggestopt en opgekropt Stilgesust en zoetgekust Afgeschoven, weggewoven Door jullie en door mij De zee heeft me verteld dat zij zo moe […]
-
Communicatie, Cultuur, Poëzie
De sjieke rij
In die dagen ging de auteur geen uitdaging uit de weg. Mijn experimentele fase, zou hij later zeggen. Streng afgebakende proza (zowel in lengte als in vorm), louter dialoog zonder setting (kan zó opgevoerd worden door een gezelschap met talent, beweerde hij), atypische science fiction (zonder buitenaardse wezens) of lange […]
-
Familie, Maatschappij, Poëzie
De kleinste (Herinneringen van een Dijker 2)
De tekst is van Jan Pieter Heije, de muziek van Jos Beltjens. De eerste leeft meer voort dan de tweede. “Omhoog, omlaag, op berg en dal, Ben ‘k in de hand des Heeren!” In de avondschemering, licht uit of met opzet niet aangedaan, zongen mijn opa, zus en ik zomaar […]
-
Maatschappij, Mensen, Poëzie
Welkom
Zoete koekjes zoete kindjes Zoete chili zoete drop Zoete melk zoete Gerrit Zoete kusjes zoete mop Zure bommen zure matten Zure zult en zure ui Zure regen zure buren Zure woorden zure bui Zoute tranen zoute haring Zoute spekkies zoute kaas Zoute kindjes zoute golven Zoute rijen zoute waas Bittere […]
-
Fictie, Liefde, Poëzie
Een fragment van een liefdesverhaal
Gisterenavond keek ik van binnen naar buiten; ik werd betoverd door de maan. Zij was wassende met grote gratie. Ook Venus keek met stralende sterrenogen naar haar. Plots werd ik door een hogere macht omhoog gevoerd. Ik was in de wolken. Aldaar aangekomen, maakte ik een reverence voor de maan. […]
-
Cultuur, Liefde, Maatschappij, Mensen, Poëzie
De lach van Toon, Paul en toen
Ik mis Snieklaas Ik mis de kerst met mijn ouders en de Toon die ik zelfs in zwart-wit zo kleurrijk vond Op een bepaalde Toon is Pietermanknecht heel gewoon De appelmoes wordt niet meer doorgegeven tussendoor een snelle hap ‘Ach mensen, het is allemaal flauwekul’ en daarin vind je nu […]
-
Cultuur, Maatschappij, Mensen, Poëzie
Remco Campert – ‘Het leven is vurrukkulluk’
… dat hoop ik zo voor de man die vandaag het leven liet. Remco Campert maakte deel uit van de literaire stroming de Vijftigers, waartoe Hugo Claus ook behoorde. Een dichter die cursiefjes schreef, want dat verdiende tenminste. De romans kwamen later wel – hoe groot moet een tentoonstelling zijn […]
-
Mensen, Natuur, Poëzie
Platero en ik: De Jacht
Het zal je verheugen te vernemen, Platero, dat de graaf heeft besloten om per direct geen jachtpartijen meer te houden of toe te staan op zijn landgoed. Je zal voortaan niet meer opgeschrikt worden door luide knallen uit oude geweren, jij en alle andere dieren uit het dorp, noch zal […]
-
Communicatie, Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen, Poëzie
Paasschuld
Het Laatste Avondmaal doen we nooit meer, zegt Jezus met Pasen Het is net of ik onder een steen heb gelegen, de afgelopen dagen Jezus! zegt Thomas, ik kan niet geloven dat U bent opgestaan! Laat mij uw wonden zien als bewijs van uw bestaan U liet mij zien wat […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties