Herinner je, het boek dat ik je ooit cadeau deed.
We hadden afgesproken op een terrasje in het centrum. Ik parkeerde mijn wagen aan de rand van de stad en kwam voorbij een tweedehandse boekenwinkel. Ik vond een exemplaar van het boek dat ik net uit had, in prima staat en in jouw taal. Je had er nog nooit van gehoord.
Eerst aten we een ijsje met twee bollen en je lachte om mijn gedurfde smakencombinatie.
Het vooropgestelde jazz-optreden deden we dan toch maar niet, maar aten pizza in een nieuwe tent. Niet veel later namen we al afscheid op dat immense plein, vlugger dan ik had gehoopt.
Vandaag ervaar ik diezelfde ondraaglijke leegheid: de auteur is immers niet meer.


Wat een mooie herinnering, weer tot leven gewekt en door jou opgetekend n.a.v het overlijden van een schrijver.
Mooi.
@Herve: mooi! De titel van zijn boek ‘De ondraaglijke lichtheid van het bestaan’ vond en vind ik prachtig, de inhoud staat me raar genoeg nog maar flauwtjes bij…