Ik zou woorden willen laten vloeien als een chocoladefontein in het wereldrestaurant en dat mijn zinnen zo gevuld moge zijn als de warme volle schalen met vlees en saus en wat dies meer zij. Een hoofdstuk titel zo begeesterd als de chef die achter de driehonderd graden warme bakplaat met eten en messen jongleert. Een alinea die loopt als het wokbuffet. en gun mij de gulzigheid in mijn lezers van een veel te dikke klant die voor de zestiende keer komt opscheppen. Zinnnen zo scherp als sambal en woorden knisperend als kroepoek. En dat alles nog lang als een blok in je maag op de bank thuis blijft zitten. Gevuld met een verhaal in plaats van eten. Gun mij dat.

Recente reacties