Alles is een keuze. Je laat je kinderen geboren worden terwijl je weet dat ze ooit zullen sterven. Een sterven waar jij geen deel van kunt uitmaken omdat je dan allang gestorven bent. Dezelfde keuze hebben je ouders ooit gemaakt. En je voorouders.
Niets is een keuze. Je wordt op de wereld geworpen als een wezen met een bewustzijn. Een bewustzijn dat je is opgelegd van buiten. Maar waar had je van binnen kunnen zijn? Moet je ergens zijn?
Leven is een keuze. Toen je op mijn pad kwam wilde ik geen ander meer zijn. Net zoals ik was jij ooit in het leven geworpen als een wezen met een bewustzijn. Alert en spiritueel. En zo alleen. Zo ontzettend alleen.


Mooi filosofisch stukje Peter.
@Inge. Dank je!
Ik ben het eens met Inge.
Mooi, Peter. Een ❤️
Thnx, Nel.
Graag gelezen.
En tussen alles en niets liggen alle kleuren van de regenboog…
@N.D.D., Mooi gezegd!
bedoel je met dat zo alleen dat ieder mens uiteindelijk alleen sterft? Of nog iets anders?
@Jose. Allebei.