Een enorm lijf in trainingspak stapt uit de BMW. De wijsvinger van zijn linkerhand tikt tegen zijn kale hoofd.
‘Ken jij niet sturen? Jij hoort niet op de weg, muts! Mot ik jou effe laten zien waar je gaspedaal zit?!’ Spuug vliegt alle kanten op.
‘Hoe heet jij?’ vraag ik.
‘Anton! Ik ben Anton! Dat gaat je niks aan!’
‘Kom eens hier, Anton.’ Ik blaas in zijn neus. We hebben oogcontact, hij kwijlt wat minder. ‘Kom maar even op schoot.’
Anton past nauwelijks in mijn Fiatje. Ik schuif de stoel wat naar achteren en aai hem over zijn bol. Anton steekt een duim in zijn mond.
‘Zo beter?’
‘Mnja … ’
‘Ga nou maar, en niet meer zo boos doen hè.’
‘Mnja.’
« Overwinning op mezelf
Doogcontact »
« Overwinning op mezelf Doogcontact »
Fictie
Anton
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Stella of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Overwinning op mezelf Doogcontact »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Stella. Leuk verhaal. Echt gebeurd? Hartje waard.
@Stella. Leuk verhaaltje!
@Peter Mabelus: Het is fictie, een lezer gaat het eens uitproberen. Ik ben benieuwd naar de nieuwe wending die het verhaal dan ongetwijfeld krijgt. Dankjewel voor je compliment en je hartje.
@Han Maas: Ik dank jou ook wel!
leuk Stella, of je hem echt temt blijft een open vraag