De eerste uitvaart die ik meemaakte was die van mijn oma. Toen mijn babybroertje was overleden, vonden mijn ouders me nog te jong om mee te gaan. Ik herinner me dat ik in oma’s laatste dagen haar kleine hoofdje tussen mijn handen op mijn schoot hield, terwijl de tantes in een kring zaten te snikken.
Het was in de tijd waarin geen rozenblaadjes gestrooid werden. Er was geen beamer die mooie herinneringen uitvergrootte. We hebben oma’s kist niet beschilderd en haar ook geen knuffels meegegeven.
De meeste indruk maakte het borreltje na afloop van de begrafenis. De voltallige familie had heel wat bij te praten tijdens een gezellige koffietafel. Hoe kun je een feestje vieren als je moeder overleden is?
« Gemiste uitvaart
Grafrede »
« Gemiste uitvaart Grafrede »
Communicatie
Borreltje na
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cora Leek of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Gemiste uitvaart Grafrede »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ook mooi beschreven die pijn en het onbegrip over hoe volwassenen zich gedragen. Ben benieuwd welke leeftijd je toen had.
Ik was een puber. Mijn grootouders zijn alle vier hoogbejaard geworden, dus duurde het tot mijn vijftiende voordat de eerste oma overleed en ik mijn eerste uitvaart meemaakte.
@Cora,Het puber-zijn verklaart veel in dit verhaal.