Toen de koelkast, die flink had staan ronken, ineens met een schok stilviel als een defecte vliegtuigmotor, raakte ze in paniek. Een uur lang moest ik troost bieden door bonbons in haar mond te stoppen.
Toen het hard begon te regenen en de regendruppels als kogels uit een luchtbuks tegen de ramen kletterden, begon ze te hyperventileren en als een speenvarken te gillen. Ik probeerde haar gerust te stellen door uit Roodkapje voor te lezen, maar toen de grote boze wolf oma opat, schreeuwde ze uit alle macht om hulp.
De buren hadden bezorgd 112 gebeld en toen ik voor de geüniformeerde agenten opendeed, begon ze in blinde paniek door het hele huis te rennen.
‘Hoogsensitief,’ concludeerden de diverse hulpinstanties.
« En de winnaar is … En de winnaar is …
Zoet einde »
« En de winnaar is … En de winnaar is … Zoet einde »
Fictie
Hoogsensitief
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
17 reacties
Reageren
« En de winnaar is … En de winnaar is … Zoet einde »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Cesar. Toen… toen… toen…. Zo schrijft een kind van negen toch? Dat klopt, maar je kunt het ook als stijlmiddel inzetten om b.v. een bepaald ritme in de tekst te krijgen.
@Cesar. Twee opmerkingen/vragen.
1) Als men eigen stukjes becommentarieert, zijn overige reacties dan nog wel gewenst c.q. van nut?
2) Waarom uitleggen voordat er vragen worden gesteld? Beschouw je de lezer als dom?
Ik moest trouwens direct aan een van mijn eigen stukjes denken.
https://120w.nl/2018/uurtje-nederlands-3/
@Ewald.
1: Als ik één eigen opmerking plaats, dan heet dat gedeelde zelfreflectie. Dat sluit logischerwijs niet uit dat overige reacties van nut kunnen zijn, ook al omdat bovenstaande reflectie slechts één aspect van de tekst betreft. Om daar een pars pro toto van te maken, dat lijkt me een schoolvoorbeeld van een drogreden.
2: Ik beschouw de hele mensheid als dom, inclusief mezelf.
Leuk stukje van je (Uurtje Nederlands). Schetst heel goed dat schoolmeesterachtige waar ik anderen niet mee op zou willen zadelen.
Dank voor je constructieve bijdrage.
@HCesar.
1) Het gaat niet om één eigen opmerking. Je becommentarieert naar mijn beleving met name je eigen werk en/of de reacties op jouw werk. Zelden of nooit reageer je op het werk van een ander.
Opvallend vaak in deze reacties bedien je je van een Latijnse uitdrukking. Waarschijnlijk 95% van de 120w-schrijvers heeft geen gymnasiumopleiding. Ik ook niet. Met behulp van Google of Google Translate kan ik mijn reacties evengoed met Latijnse uitdrukkingen larderen. Word ik of mijn mening daar interessanter door? Ik denk het niet.
2) Dat de mensheid dom is, onderschrijf ik ten dele.
3) De serie ‘Uurtje Nederlands (zeven delen tot nu toe)’ zal ik in 2019 zeker continueren.
Fijne avond.
@Ewald. Je hebt zeker gelijk wat betreft je opmerking dat ik niet vaak reageer op het werk van een ander. (Zelden of nooit is dan weer zo’n typische Ewald-krachtterm om je mening door te drammen) Misschien werpt dit enig licht op de redenen dat je mijn commentaar niet al te vaak ziet staan bij teksten van anderen: Ik werk momenteel op vijf scholen, in vier provincies. Dat kan ’s ochtends en/of ’s middags en/of ’s avonds zijn. Daarnaast geef ik literaire workshops op vier locaties, en als ik thuis ben zijn er altijd vertalingen die op me wachten. Dan ben ik al blij als ik wekelijks tussendoor enkele stukjes kan schrijven en reacties kan geven op mijn eigen stukjes.
@Ewald. Overigens: als zo’n beetje alles wat ik schrijf zo’n irritante factor voor je is, of dat nu mijn stukjes zijn, in het Nederlands, het Latijn of het Chinees, of reflecties, of de door mij gebruikte grammaticale tijden, of de schoenen die ik draag tijdens het schrijven van 120W stukjes, of dat ik geen rekening met de argeloze lezer wil houden, zoals je dat onlangs zo mooi schreef, dan sla je mijn stukjes toch lekker over voortaan? Er zijn vast genoeg stukjes op 120w die wel in jouw straatje passen.
Wat een haantjesgedrag, heren. Waarom zo hooggevoelig?
Tja, wanneer was geluk toen heel gewoon?
@Cesar.
Zelden of nooit is geen typische Ewald-krachtterm maar een nuchtere constatering.
Het woord irritant komt uit jouw mond en niet uit de mijne. Wel is het zo dat ik mijn mening niet onder stoelen of banken steek en daarmee ben ik een uitzondering op deze website. Een website die ik in het verleden vaak met de Libelle heb vergeleken. Niet ten onrechte, lijkt mij.
Jij prikkelt mij en dat leidt tot discussie. Helaas voel jij je persoonlijk aangevallen. Prima, einde gesprek. Lees voor de aardigheid eens de stukjes uit de beginjaren van deze site. Toen gebeurde hier wat. Helaas kende ik 120w toen nog niet.
@Ewald en @Cesar: Ik mag mij gelukkig prijzen dat ik het begin van deze site heb mogen meemaken. Daarom verdriet mij hoe de laatste jaren dit alles zo verloren is gegaan.
@Ewald. Even wat verduidelijken: Ik heb inmiddels genoeg van je stukjes gelezen, ook op ander sites en ik kan alleen maar constateren dat je behalve op een eigen originele toon, ook stilistisch bovengemiddeld interessant kunt schrijven.
Wat ik daarnaast constateer is dat je reacties wat dogmatisch overkomen. Dan vraag ik me logischerwijs af waarom er zo’n gapend gat zit tussen je teksten en je reacties.
Als iemand steeds met hetzelfde soort stokpaardjes reageert op mijn schrijfsels, dan proef ik daar irritatie in of negatieve prikkels. Jouw en alle andere reacties zijn uiteraard nog steeds welkom. Maar verwacht dan wel dat de boemerang nu en dan terugvliegt.
@Levja. Mijn hooggevoeligheid noopt mij ertoe je verdriet te delen betreffende dat wat eens was en niet meer bestaat, ook al heb ik dat niet persoonlijk meegemaakt.
@120W. Overigens zijn inhoudelijke reacties op mijn pogingen tot schrijfsels ook welkom.
@Cesar: Zo is nu eenmaal het leven, warme herinneringen zitten in mijn hart. Ik heb veel geleerd van deze site. Daardoor wilde ik juist die gevoelens niet laten vertrappen. Schrijven kan gelukkig op velerlei manieren.
@Cesar. Dank voor je compliment.
Wat ik probeer is discussie los te maken. Misschien komt dat dogmatisch over. Ik zal trachten daarvoor te waken.
Wat de boemerang betreft; dat boemerangeffect zie ik juist niet terug. Mijn irritatie geldt niet jouw stukjes, integendeel, die waardeer ik zeer, maar meer jouw participeren op deze site. Het zijn niet alleen de stukjes, maar ook de reacties op elkaar die deze site maken tot wat het is.
@Ewald. Ik stel voor dat we sportief (en indien nodig onsportief) op elkaars schrijfsels én op elkaars reacties blijven reageren. Met je reacties is (mogelijk) op zich niets mis, maar waarom gebruik je daar niet hetzelfde inpakpapier voor als voor je stukjes? Da’s eigenlijk vooral mijn punt (voor wat het waard is natuurlijk).
Geen Latijn dit keer: ‘C’est le ton qui fait la musique.’
Ik zal er zelf dan voor waken om jouw reacties (of eventueel die van anderen) niet als irritaties te beschouwen, maar als serieuze pogingen tot discussie, waarop ik zal trachten op mijn (misschien eigenzinnig overkomende) manier te antwoorden.
@Ewald. Verwacht niet teveel participatie van mijn kant wat betreft reacties op stukjes van anderen. Rond de kersttijd werk ik drie weken thuis, dus tijd zat, maar vanaf januari krijg ik er tot eind april nog meer werk bij, dus om agendatechnische redenen (is dat een term?) zal ik mij voornamelijk beperkt houden tot het beantwoorden van reacties op mijn stukjes. Ook al omdat ik nog op twee of drie andere sites stukjes plaats. Het heeft dus niet te maken met gebrek aan participatiezin, getuige ook mijn trouwe wekelijkse stukjes.
@Cesar. Sportief reageren juich ik toe en van tijd tot tijd minder sportief; ach, we zijn allemaal mensen. Irritaties mogen wat mij betreft over en weer worden uitgesproken. Opkroppen leidt immers tot frustratie.
Overigens, ik neem het leven en mezelf met een flinke korrel zout. Après nous, le déluge, om het in goed Nederlands te zeggen.