Ik houd helemaal niet van chocola, zei ik keer op keer tegen mezelf. En dat had alles te maken met die twee bonbonnetjes die we vroeger op zondag bij de thee kregen. Oh, wat was het moeilijk om de allerlekkerste uit te zoeken. En als ik de kans kreeg en even alleen in de keuken was…
Als die puist op mijn kin er maar niet geweest was. Altijd op het punt om open te barsten. Ik kon het niet laten hem uit te knijpen, eraan te krabben en vervolgens zat dat vurige kreng er toch weer. Een puberpuist is een vetpuist. Het enige wat erop zat, was af te zien van de bonbons. Ik heb het precies zes weken volgehouden.


Puistjes en chocolade. Een hardnekkige mythe.
Dat was pas echt serieus leed! Leuk geschreven!
heel herkenbaar, die allergie komt vaker voor