Mijn ogen half dicht, mijn wimpers plakkend, het groenfluwelen gordijn zacht wapperend voor het oude schuifraam, het ragfijne zonlicht karig binnenlatend, het carillon op de achtergrond zacht klingelend, wetend dat de dag daar is.
Het zeegat uit, zout in mijn manen, op naar horizonten vervuld van viktorie en overwinning. Nu, hier in deze kleine kamer, de serene rust van de vroege ochtend, nog niets meedragend van het aankomend geweld op zee, weet ik dat mijn hart in Vlissingen ligt.
« Nieuw bed
Boekenbon »
« Nieuw bed Boekenbon »
Communicatie, Cultuur
Bestevâer
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« Nieuw bed Boekenbon »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ik vrees dat de meeste mensen deze oude held sinds het verdwijnen van de gulden niet meer gezien hebben. En zelfs toen ze hem nog wel zagen stond men waarschijnlijk nauwelijks stil bij zijn daden 😐
Mooi stukje, chapeau!