In ons lokaal bevond zich het venster op de eeuwigheid.
Een verveloos raam van nauwelijks 30 vierkante centimeter.
Het was krap maar voor ons schoolkinderen wellicht net ruim genoeg om te ontsnappen aan de greep van een klaslokaal.
Buiten wat spinrag, afwisselende luchten had de opening niets bijzonders. Wij echter kenden haar geheim.
Achter deze façade kwam een andere universum tevoorschijn zodra onze meester ernaar keek en begon te vertellen.
Hij nam de tijd, gaf als gids rondleidingen in de wereld ver voorbij de beknelling van ons krappe klasje.
Een werkelijkheid waarvan wij het bestaan slechts hadden vermoed.
In die momenten was de hemel van ons.
Hij bevond zich in zijn blikveld en scheen daarmee voor ieder van ons bereikbaar.
<3 Heerlijk verhaaltje.
Opmerking/tip: 1) woordgeslacht van raam is ofwel mannelijk of onzijdig. Woordgeslacht van venster is onzijdig. Daarom is het gebruik van "zij" grammaticaal onjuist. Bij twijfel surf ik regelmatig naar hier: http://www.inventio.nl/cgi/genus.pl?woord=raam
2)vermoed zonder t, meestal eindigen de voltooide deelwoorden op een d. (Verleng het woord en je weet hoe het hoort.)
@Kees. Mooi verhaaltje! <3 Zij bevond zich (laatste regel) is niet juist: hemel is mannelijk, de hemel.
Dank voor jullie tips @Han en @NeleDeDeyne. Ik heb het aangepast.
@Kees, heerlijk zo’n meester die goed kan vertellen! Ik herinner me onze biologieleraar die over de walvisvaart vertelde. We hingen aan zijn lippen. Mooi gebruik van het themawoord, Kees.
@keesleeuw: je bent zelf ook een verteller geworden, ik wil meer!
De leraar wist je letterlijk mee te nemen naar hemelse verten
Dank @Cora Gaaf zo’n docent die het verleden weer even laat leven.
@Lisette Dank voor je mooie compliment. Ben op dit moment trouwens bezig aan een boek 🙂
@José: Mooi dat zo’n stukje herkenning oproept.