Onze moeder vertelt dat we er hoogstens vier keer gelogeerd hebben, maar in onze herinnering was dat veel vaker.
Bij Tante Trui, een paar deuren verderop.
Onze kinderharten hadden meelij met haar bochel, ze mocht van ons streng zijn zodat wij gehoorzaam en lief voor haar konden wezen.
Wie was er eigenwijzer: mijn zusje links in het te smalle bed of ik?
Het eindigde steeds met mijn zusje in bed met het laken, en ik op de grond met de deken.
Totdat ik het verhaal van het Wilhelminaspook bedacht. De lichtbanen van koplampen die door de gordijnen over de muur streken. Bron van wilde griezelverhalen. Die langzaam saaier werden. Minder spannend en lawaaiig. Tot ze sliep.
Samen in dat bed.

@Berdien, gedeelde ervaringen!
Uit logeren en ook een soort korte vakantie!
Een verhaal met fijne herinneringen.?
ik zie het tafereel voor me.