Als historicus ben ik helaas van vele manieren op de hoogte waarop mensen gemarteld en geëxecuteerd worden. Over een van de meest wrede manieren waarop een executie uitgevoerd kan worden las ik in een boek over de mafia in het Uruguay van de jaren twintig van de vorige eeuw. Men trok de riem bij het meestal mannelijke slachtoffer uit de broek. Daarna werd de riem bij het naakte slachtoffer langs borst en rug onder de oksels vastgebonden. Vervolgens werd een groot Bowie jachtmes ten tonele gevoerd, waarna onder luid gejoel van de omstanders het hart van de ongelukkige door het mes werd gestoken en gespietst. Sindsdien heeft voor mij de uitdrukking “een hart onder de riem steken” een andere lading.


Geen opbeurend stukje, Peter.
Deze zin begrijp ik niet: ‘… waarna onder luid gejoel van de omstanders het hart van de ongelukkige door het mes werd gestoken en gespietst.’ Is andersom niet logischer?, het mes door het hart.
Hier en daar wat komma’s zou de leesbaarheid ten goede komen.
Tja, we dienen van de geschiedenis te leren. Ik denk het niet!
sommige dingen wil je bijna niet weten