Een jaar geleden zat ik met een schuld van tienduizend euro aan mijn dealer en een bloedneus van het snuiven op de doorgezakte sofa van mijn psychiater. Hij keek mij bezorgd aan en stonk naar zo’n goedkoop kartonnen pak Liebfraumilch van de Lidl. Daar ging mijn eigen risico, dat was zeker. Verder leek ik niets meer te weten. Mijn toekomst was een zwart gat dat ik mijn ergste vijand nog niet toewenste. Waarom kon ik het betoverende witte poeder niet laten liggen waar het hoorde? In de goot. Tien uur geleden betaalde ik de laatste honderd euro af aan een bange loopjongen van het kwaad. Over twee maanden wordt mijn zoon geboren. Het belooft een rustige, zonnige maandag te worden.


@Peter. Je hebt een schuld van een ton (€100.000). Een jaar later betaal je de laatste honderd euro af.
Wat voor afbetalingsregeling had jij met je dealer? Elf maanden lang €9081.82 per maand en de laatste maand €100?
@Ewald. Chips, jij kunt goed en snel rekenen, Ewald! Dit stukje is fictie. Van verslaving weet ik best wel wat af maar cocaïne is altijd aan mijn neus voorbij gegaan, haha.
Dat het fictie was begreep ik, Peter, maar de afbetalingsregeling haalde voor mij de logica uit het verder toch serieuze verhaal.
@Ewald. Je hebt gelijk. De hoofdpersoon is Thierry Baudet niet, ik maak er tienduizend euro van. Is dat een geloofwaardiger bedrag? Krijg ik dan wel een hartje van je?
Hoi Peter,
mooi verhaal, graag gelezen. <3
@Peter. Normaal ben ik niet te koop, maar je vraagt het zo vriendelijk en bovendien schijnt de zon. Hartje!
@Ewald. Haha, dan geef ik er jou ook pas 1 na lezing van jouw stukje en rijp beraad in de zon!
Zie je wel dat er leven na verslaving is! Mooi!
@Arjan. Zelfs jij weet niet welke van mijn 120w-stukjes wel en niet autobiografisch zijn, maar ik ben onder de indruk van jouw scherpzinnigheid. Mijn grote vriend Pieter Waterdrinker (zie ook: petermabelus.com en Facebook als je het leuk vindt om daar wat over te lezen) merkte laatst terecht op dat elke roman autobiografisch is en dit geldt dan ook voor al mijn bijdragen op deze site. En ik zou het bijna vergeten: ik ben zielsgelukkig met elk gemeend hartje en zo nuchter als een pasgeboren baby.
@Peter. Weinig woorden voor nodig: geweldig! Met een hartje.
@Han. Een compliment van jou beschouw ik als een eer. Bedankt!
@Peter. Dat is me te veel eer! Maar toch bedankt.