Bij de grens tussen wolken en water
die onzichtbare lijn van waterdamp
daar is mijn later,
dat is waar ik me aan vastklamp.
Daar waar de golven zijn uitgeraasd
en de hemel eindigt in de zee
Die ene streep die mij steeds verbaast,
reist altijd met mij mee.
De grens die ik niet bereiken kan
die ik niet overschrijden kan
maar die mij ook niet vasthoudt,
zo mooi en zo vertrouwd.
Hoever ik vlieg of vaar,
De horizon reist met mij mee
en blijft buiten handbereik, onbereikbaar
daar aan het einde van de zee.
Zouden de meeuwen ook op zoek zijn naar de horizon?
als ze schreeuwend over de zee scheren?
willen ze naar de zon?
Blijven ze vliegend proberen?
Recente reacties