‘Hoofd, schouders, knie en teen, knie en teen. Oren, ogen, puntje van je neus. Hoofd, schouders, knie en teen, knie en teen.’
Wie kent het niet? Een kleine yoga-oefening voor de kleinsten onder ons. Aarden met gebarentaal. Van boven naar beneden en weer terug.
In de herhaling van dit mooie dicht zit een heuse mantra verstopt. En echt de kinderen worden er heel rustig van. Zolang je het maar voldoende herhaalt. Blijven doen dus, dat herhalen.
Wel even opletten bij het stukje ‘oren, ogen, puntje van je neus’. Het hanteren van de juiste volgorde in deze is zeer essentieel voor een goed resultaat.
‘Ogen, puntje van je neus, oren’, niet doen. Het kan leiden tot vervaarlijk trioletsel en verminkte lichaamsdelen.
Geen gekend liedje onder de trouwe lezers, vrees ik. 😉
Och, na 6 dagen krijg je pas een reactie ;). Natuurlijk kennen we het kinderliedje. Het is ook het eerste liedje dat je aan buitenlanders leert. Het is een grappig gezicht als ze het stukje ‘oren, ogen…’ verkeerd doen. Bij zowel kinderen als buitenlanders is dat het moeilijkste stukje.
Maar dan heb je ook wat … Er geen ogen en oren naar hebben … Ook al zo’n mooie uitdrukking. 🙂 🙂 🙂