Fietsend door een dichte natte nevel is er weinig nodig om wat mistroostig op school te komen
Ik loop mijn lokaal binnen. Orden wat dingen. Snel naar de docentenkamer voor koffie. Terug in mijn lokaal check ik mijn rooster.
Naar buiten kijkend zie ik de donkerte terugtrekken. Mist blijft over.
De leerlingen komen. Sommigen beginnen gelijk hun verhaal. Kleine dingetjes meestal. Alledaags. Vaak bijzonder in hun eenvoud. Op deze manier binnenkomen herhaalt zich zo’n zeven keer per dag. Elke emotie krijg je wel een paar keer te zien.
Normaal gesproken ben ik een stuiterbal. Snel in woord en antwoord. Maar hier, met mijn leerlingen, ervaar ik rust. Leven teruggebracht tot tienerverhalen. Geluid verstomt tot zien in het luisteren. Mist verdwijnt.
« Te kakken gezet
Hoe te ontsnappen van de poppenspeler.. »
« Te kakken gezet Hoe te ontsnappen van de poppenspeler.. »
Communicatie
Opgelost
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Arjan Van Essen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
12 reacties
Reageren
« Te kakken gezet Hoe te ontsnappen van de poppenspeler.. »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Leuk stukje, vanuit de beleving van een docent.
Mooi stukje, Arjan. De komma’s na lokaal en kijkend lijken mij onnodig.
Mooie overpeinzing, Arjan.
Buiten mist, binnen helderheid. Mooi dat die terugkomt aan het eind.. Contact met jongeren is wellicht lang niet zo complex als praten met een uitgebalanceerde volwassene!
@Jessy, Ewald en Nel. Dankjewel! En natuurlijk heb je gelijk Ewald, inmiddels aangepast.
@Kees. Dankje! Maar euhh… uitgebalanceerde volwassenen…die ken ik helemaal niet (-;
precies;)
Volgens mij zie jij mensen zoals ze zijn Arjan. In het goede als wel in het minder goede. Van groot tot klein.
Dankje Levja, volgens mij is dat ook de enige manier om niet te verzuren en een beetje ‘uitgebalanceerd’ in het leven te staan. Met nadruk op beetje (-;
Juist die beetjes Arjan. Geen mens is perfect en volgens mij is dat maar goed ook.
kan me goed voorstellen dat je lesgeven als een cocon voelt, ter bescherming van leerlingen en van jezelf
@José. Ja dat is het misschien ook wel.