Ik geloof mijn ogen niet. Een wrede beul verkleed in Sinterklaaswolfskleren gooit een kleine borrel achterover na het vonnis dat lang na datum eindelijk is uitgesproken. Hij viert zijn eigen feestje, als een verontwaardigd klein kind dat zijn zin niet krijgt maar wel alle aandacht vraagt.
Kinderen mogen dan onschuldig zijn, hij niet. Aan het eind van alle zittingen is hij uiteindelijk de grote spelbederver en zet zichzelf te kakken. Niemand die hem de broek zal opbinden. Ondenkbaar. Het hemd is hem nader dan de rok. Een klein eigen volk gelooft de Sinterklaas in wolfskleren.
Kent een oorlog überhaupt winnaars? Genocide is never nooit geoorloofd. Het zet de mensheid te kakken. Rijp voor het helletheater is deze man, zonder vergeving.
Moordend, zonder een greintje respect of verantwoordelijkheid voor het leven zelf… Sommige mensen sterven net zoals ze geleefd hebben. Deze man verdient alleen maar leegte, zeker geen theater, zelfs geen verhaaltje in de hel. Daar zijn er al te veel van geweest. ?
Ook de meeste nazi-kopstukken liepen met een cyaankali-pil in hun binnenzak. Om als machthebber genocide te laten uitvoeren moet je kennelijk uit zeer laf hout zijn gesneden.
Weet je Mien, ik geef graag hartjes, nu lukt me dit niet. En weet dat het niet jou betreft. Ik kan het gewoon niet.
Het was het drama van het volstrekt ontbrekende zelfinzicht