Ik bezet een tweepersoonskamer met een heilige mafkees. Hij ziet engelen en denkt dat hij Jezus is.
Mij hebben ze in dit tralieparadijs vastgeklonken omdat ik een gevaar voor de rest van de wereld zou zijn.
Waanzin is dat.
Ik hou gewoon van messen. Flitsend staal, scherp geslepen tot op de micrometer. Uitgebalanceerd in je hand.
Overdag moet ik naar de groepsmalloterij hier, zemelen over je beweegredenen en gedachten, traantje hier traantje daar.
Niemand luistert.
Ik vertel ze hoe mooi rood bloed is. Of het nou in druppels in een sneetje opwelt, of als een fontein uit een buik spuit. Ik krijg er geen genoeg van. Mijn zoete herinneringen, alleen het publiek valt tegen. Niemand klapt of juicht.
Stelletje gekken.

Geweldig gekkenhuis.
@Berdien: wow, sterke gek!
@Berdien. Heerlijk maf! <3
Mooi maf verhaal. Minder mooi als het geen verhaal is. Maf blijft het wel, in beide gevallen…